Voorbereidingen documentaire ‘Tot je me ziet’ SWZ zorg in volle gangHoe echt zien wij onze dorpsgenoten echt?

Son en Breugel - krijgt er in één klap 6 mensen bij die gezien gaan worden op beeldscherm en het witte doek. Zij zijn geen acteurs. Integendeel. In een documentaire kunnen zij niet anders dan laten zien wie zij zélf zijn. Hoe hun dag eruit ziet, hoe zij omgaan met plezier en verdriet. Hoe zij krachtig zijn en kwetsbaar tegelijk. Steven, Daan, Ad, Janneke, Puk en Roel zijn mensen met een ernstig meervoudige beperking. Zij wonen op SWZ Zonhove, samen met hun medebewoners. In Son en Breugel zijn zij onder ons. Toch? We vieren samen carnaval, en halen samen de Sint binnen. We winkelen samen. Maar hoe echt zien wij onze dorpsgenoten echt? Katja van der Heijden is de moeder van Daan. Zij vertelt over haar zoon, hun relatie, het gezinsleven met drie kinderen. Een ontroerend verhaal wat verteld, maar bovenal gezien moet worden. De documentaire zal uitnodigen om écht te kijken. Om te zien wat vaak verborgen blijft.

Redactie: Patricia van Baak

De filmopnames starten in maart 2026. Regisseur en filmmaker Ellen van Kempen heeft onlangs een eerste kennismaking bijgewoond met de naaste familieleden van de 6 bewoners die gevolgd gaan worden. In leeftijd, geslacht en diversiteit zijn zij een afspiegeling van de samenleving. De jongste is Puk van 20 jaar, de oudste is Ad, begin zeventig. “Het was een ontroerende, emotionele avond”, vertelt Katja, moeder van de 23-jarige Daan. “We kenden elkaars verhalen niet. Nu wel. Het was direct verbindend. Wat betekent het om een kind te hebben, of een broer of zus, met een ernstige beperking? Onze verhalen zijn herkenbaar en hebben raakvlakken, maar zijn tevens zo verschillend en uniek.”

Familieleden aan het woord
De documentaire zal een aantal draaidagen hebben. Filmmaker Ellen van Kempen, cameraman Arjen de Wit en geluidsman Menno van den Berg volgen de zes hoofdrolspelers in hun dagelijkse leven. Van wakker worden, ontbijten, naar een activiteit gaan of naar een jarige oma, tot de avondrituelen en de verhuizing naar een van de Boswoningen op Zonhove. Daarnaast komt er een kleine studio waar familieleden aan het woord komen om te vertellen over hun relatie met hun kind, broer of zus.
“De broers van Daan hebben niet gekozen voor de levenslange zorg voor hun broer”, zegt Katja. “Toen gevraagd werd of Daan gevolgd mocht worden voor de documentaire, hebben we dit met ons gezin besproken. Ja, we willen allemaal Daan heel graag een stem geven.”

Geleerd om klein te kijken
Dan een klop op de deur, waarna deze openzwaait: “Mamaaaaa”... Daan komt binnen en vliegt in de armen van zijn moeder. Hij komt terug van een fijne middag met Anne, zijn persoonlijk begeleidster. Daan geeft de correspondent en fotograaf van DeMooiSonenBreugelKrant een hand: “Ik ben Daan”, en gaat mee naar buiten voor een mooie foto voor in de krant. Katja brengt hem daarna naar zijn woning, zodat Daan in het dagritme mee kan doen.
“Zei je niet eerder dat Daan doof geboren is en nooit zou kunnen lopen?”
“Ja, dat klopt”, antwoordt Katja. “Daan verwondert ons nog elke dag. Hij heeft ons geleerd klein te kijken.” Katja vertelt over het gezinsleven met Daan, hun middelste van drie zonen.
Ze spreekt warm, liefdevol, en ook kwetsbaar eerlijk: “Toen Daan overging van buggy naar rolstoel, gingen de mensen anders kijken. Ik liep ineens met een gehandicapt kindje over straat.” Katja benadrukt het belang van de documentaire. Veel, heel veel, blijft onzichtbaar voor de samenleving: “Als wij terugkomen van een feestje, rollen we niet direct het bed in. Eerst moet Daan geholpen en verzorgd worden.”

Daan en Katja - Wil Feijen

Fantastische zorg
Daan komt sinds dat hij 2,5 jaar is op Zonhove. Sinds mei 2025 woont hij er.
“Dat is soms lastig”, zegt Katja. “Kinderen van die leeftijd gaan uit huis, maar Daan wat losser laten voelt toch anders. De zorgen over zijn toekomst blijven. Het voelt als in een spagaat staan. Anderzijds krijg ik nu de kans om breder en dieper de tijd te nemen om te reflecteren op de zorg aan onze zoon. De mensen die bij SWZ zorg werken zijn stuk voor stuk fantastisch. Zij werken in het huis van mijn zoon en zijn medebewoners. Ja, je krijgt er ineens weer een hele familie bij. Deze respectvolle houding ervaar ik zelf, maar krijg ik ook terug van Daan. Het personeel kijkt voorbij het doekje voor de kwijl en de luier. Zij zien de mens. Even het kriebeltje op de rug tijdens het verschonen, kan het verschil maken. Ja de visie dat er sámen gezorgd wordt voor een dag die ertoe doet, zie ik bij al het personeel en vrijwilligers terug. Dát stuk zal zeker belicht worden in de documentaire. Het is een mooie, warme sector om in te werken.”

De ongetwijfeld intieme en ontroerend eerlijke documentaire zal in 2027 in première gaan. Daarna volgen vertoningen in filmhuizen en op Omroep Brabant. De documentaire zet ook in op een brede verspreiding via vertoningen met nagesprekken in zorginstellingen, onderwijs en bijeenkomsten. Daan, Steven, Ad, Janneke, Roel en Puk en hun naasten krijgen het druk! Al neemt ons zestal de dag zoals deze komt. Ook weer een gave. 

Crowdfunding
De documentaire wordt gerealiseerd met een mix van financieringsbronnen: cofinanciering, fondsen, sponsoring, een eigen bijdrage van SWZ in uren en materiële kosten, en donaties via crowdfunding. Het hoofddoel is het maken van deze intieme documentaire, maar er kan inmiddels ook gedacht worden aan subdoelen, zoals extra vertoningen en een speciaal programma om met name mbo-jongeren te informeren, raken en activeren rondom inclusie en gehandicaptenzorg.

Bezoek de mooie website www.swzzorg.nl/totjemeziet en doneer. Want: hoe echt zien wij onze dorpsgenoten echt?

Scan de QR-code en doneer