Afbeelding
Foto: Astrid Timmers

Column Luc: Grenzeloos

Algemeen

Son en Breugel - Het is een vreemd iets, grenzen. Ze verdelen ons, in gemeentes, provincies en landen, in wij en zij. Ze vertellen ons waar we bij horen, waar de ene wereld eindigt en een andere begint. Het gekke is, als je de wereld vanuit de ruimte bekijkt, zie je helemaal geen grenzen. Je ziet rivieren, bergen, woestijnen en wat dies meer zij, ’s nachts zie je steden en wegen oplichten, dan lijkt de aarde een grote, verlichte kerstbal. Waar de ene gemeente, provincie of land ophoudt en de andere begint, dat is niet zichtbaar. Het is dat er een bord staat. Toch handig, zodat je weet waar je bent, voor zover Google Maps je dat niet kan vertellen.

Mensen spreken een andere taal, al hoef je daar niet per se je het land uit, de huizen en wegen zien er anders uit. Als je als Nederlander heuvels ziet, weet je dat je in het buitenland bent. Of in Limburg. Als je geen mensen hoort, geen huizen ziet, dan is het verschil niet zo duidelijk.

Binnen de EU zijn de grenzen open, hoef je niet eerst langs douane of paspoortcontrole. Het tijdperk van de open grenzen lijkt even voorbij, met het uitbreken van de coronacrisis. België kom je niet in of uit, zonder geldige reden. Ook Duitsland sloot de grenzen, net als andere landen. Het levert schrijnende gevallen op, zoals dat van Karsten en Inga. Hij woont in Duitsland, zij in Denemarken. Allebei al op een leeftijd dat je niet meer denkt aan verliefd worden of een relatie, toch gebeurde het. Elke dag willen ze bij elkaar zijn, dat ging ook prima, tot de grens op slot ging.

Je zou verwachten dat dit het verliefde stel zou tegenhouden. Niets van dat alles! Ze ontmoeten elkaar elke dag bij een grensovergang, voor een picknick. Aan weerszijden van de slagboom, delen ze hun maaltijd, en proosten ze op de liefde. Ze kunnen geen dag zonder elkaar, dus lossen ze het zo op. Voor hen zijn er geen grenzen.

Als je vanuit de ruimte kijkt zie je het goed, we zitten allemaal in hetzelfde schuitje. Dan zie je geen grensovergangen of borden. Dan is er geen wij of zij, er is maar één wereld, waar we allemaal op leven. De mogelijkheid om iets moois van te maken van die ene wereld die we delen, kent geen grenzen.

En ware liefde is pas echt grenzeloos!