Een reis om nooit te vergeten

Son en Breugel - Begin februari stonden Eveline Röhrig en Marc van Beek voor het laatst op de planken met toneelgroep Maan. Zij waren de afgelopen vijfentwintig jaar nauw betrokken bij dit familietheater en vonden de tijd rijp om het stokje aan de volgende generatie over te dragen.

Redactie: Jürgen Feuerriegel

Begonnen bij De Bloktempel
Het begon allemaal op basisschool De Bloktempel waar jaarlijks voor de zomervakantie de Bloktempeldag wordt georganiseerd, een dag waarbij de kinderen allerlei spelletjes kunnen doen en er een toneelstuk wordt opgevoerd door ouders en leerkrachten. Eveline en Marc speelden als ouders hier al een paar jaar in mee. In 2001 zou er geen Bloktempeldag zijn maar ging de school naar de Efteling. Er zou dat jaar dus ook geen toneel worden gespeeld, wat een groepje ouders die dit al jaren deden erg jammer vond. Ze hadden er zoveel lol in gekregen dat ze in augustus 2000, toen dat bekend werd, bij een etentje en wat drank het idee kregen om buiten school om iets met toneel te gaan doen. Dat zou waarschijnlijk een vaag plan zijn gebleven als Marc een paar weken later niet was benaderd door Lia Gijsbers, die ervaring had als regisseur. Ze had van de plannen gehoord en wilde de groep wel gaan regisseren. Toneelgroep Maan was geboren en zou een vliegende start maken.

De naam
Toen De Bloktempel hoorde van de plannen deden zij een voorstel. Er kon op school worden gerepeteerd en De Bloktempel zou twee voorstellingen inkopen, die dan in het kader van de 60e verjaardag van directeur Roel Miltner in het Vestzaktheater zouden worden opgevoerd; daarmee konden de kosten ook worden gedekt. Er werd gekozen voor het stuk ‘Het huis van tante Agaat’ waarbij Eveline de rol van Agaat speelde. Het licht en geluid in het Vestzaktheater werd in die tijd gedaan door Huub van den Eertwegh. Die was zó enthousiast over de twee schoolvoorstellingen, dat hij vond dat dit door een breder publiek gezien moest worden. In het najaar van 2001 werd voor het eerst met veel succes buiten de school om gespeeld. Er werd ook gebrainstormd over een passende naam voor de groep; dat werd Maan, als tegenhanger van ‘Son’ en symbool van de verbeelding. Marc maakte de eerste versie van het logo, waarin de zon en de maan zijn verwerkt. Toneelgroep Maan, dat werd het, met als specialiteit familietheater.

Muziek 
Vanaf het begin zou muziek een belangrijke rol in de voorstellingen spelen. Marc bleek naast het spelen talent te hebben voor het componeren van muziek en het schrijven van liedteksten. Hij schreef in de afgelopen vijfentwintig jaar bijna honderd liedjes, meestal met eigen muziek, maar ook bewerkingen van bestaande nummers. Hij vertelt dat het schrijven van een liedje soms heel snel gaat, maar dat het ook voorkomt dat het een worsteling is, waar je weken mee bezig bent. De nummers die snel geschreven worden zijn vaak de beste. "Het naar buiten brengen van een lied vond ik altijd spannend", vertelt hij, "zouden de anderen het wel iets vinden?"

Die onzekerheid is altijd gebleven. Toneelgroep Maan heeft ook een eigen groep muzikanten. Marc speelt de nummers met een gitaar voor, en zij maken er een mooi arrangement bij. "Het is echt geweldig als je dan hoort wat ze van zo’n nummer maken.

En als de groep spelers dan uit volle borst jouw nummer staat te zingen, is dat vaak voor mij een kippenvelmoment. In de eerste jaren werden er ook cd’s verkocht van de liedjes. Die namen de kinderen vaak mee op vakantie. Van ouders hoorden we dat de cd’s grijsgedraaid werden in de auto en de ouders er helemaal gek van werden. Ik beschouwde dat maar als een compliment", vertelt Marc lachend.

Je doet het samen
Eveline vertelt enthousiast over de totstandkoming van een voorstelling: "We hebben veel geluk gehad bij toneelgroep Maan doordat we altijd hebben kunnen werken met goede regisseurs en veel talent binnen de groep. Of het nu gaat om de spelers, kledinggroep, grime, muzikanten of decorgroep, ieder werkte op zijn of haar eigen gebied met veel enthousiasme aan een mooie voorstelling. In eerste instantie gebeurt dat onafhankelijk van elkaar en pas in de laatste fase van het repetitieproces komt alles bij elkaar. Dat is een magisch moment en dan wordt de voorstelling echt een eenheid. En als kers op de taart kwamen daarna de mensen van Foolen die alles in een stralend licht zetten en voor professioneel geluid zorgden. Het blijft toch bijzonder dat je met zoveel mensen samenwerkt aan één doel: een geweldige voorstelling. Daarbij ben je sterk van elkaar afhankelijk wat de groepsband hecht maakt."

Het afscheid
Eveline is al bijna vijfentwintig jaar leerkracht op De Bloktempel. Voor haar was het leuk om na een voorstelling de reacties in de klas te horen, of de liedjes nog eens te zingen. Ook werd er in de dramalessen een verkorte versie van het toneelstuk van dat jaar nagespeeld. Eveline kortte het script daarvoor in. Nog steeds wordt zij daarover door oud-leerlingen aangesproken. Het bleek een van de leukste herinneringen van hun schooltijd op De Bloktempel te zijn. "Voor Eveline en mij was het ook bijzonder om dit samen als stel te kunnen doen en met onze kinderen die met een aantal voorstellingen hebben meegespeeld", vertelt Marc.

"We hebben onze ziel en zaligheid in deze club gestoken met heel veel plezier, en niet alleen op de planken, maar ook met de muziek en heel veel andere taken op de achtergrond. Waarom dan stoppen? We hebben vroeger wel eens tegen elkaar gezegd dat we het geweldig zouden vinden als wij iets in gang hebben gezet dat ook na ons verder zou gaan. Inmiddels staat er een hele nieuwe generatie uitstekende spelers op het toneel. Onze laatste voorstelling was echt een van de beste van de afgelopen vijfentwintig jaar. Hoe mooi is het dan om deze fijne tijd daarmee af te kunnen sluiten. Maar makkelijk is dat niet als je je zo met Maan verbonden voelt. Ik heb ooit een nummer geschreven met de titel ‘Een reis om nooit te vergeten’. En dat was het voor ons, een reis om nooit te vergeten..."