Viervoudig afscheid van de Emiliusschool

Son en Breugel - Over twee weken nemen vier vertrouwde gezichten afscheid van de Emiliusschool. Annelies Hilgerdenaar, Jacqueline van Eck en Benjo Plandsoen gaan met pensioen. Annelies Rooijackers kiest voor een nieuwe stap in haar loopbaan.

Redactie: Marc van Beek

Het warme bad
"Het voelde als een warm bad." Daarover zijn ze het alle vier roerend eens. De gezelligheid, het familiegevoel, het werken met deze bijzondere doelgroep en met betrokken collega’s: dat zijn de dingen die ze het meest zullen missen.

"Werken met deze kinderen trekt mensen aan met bepaalde waarden, normen en een specifieke levenshouding", vertelt Benjo. "Dat zorgt voor een sterke onderlinge band. Soms wordt er misschien wat lang vergaderd voordat er een beslissing wordt genomen, maar die betrokkenheid is juist ook de kracht van deze school."

Jacqueline werkte vóór haar komst naar de Emiliusschool bij een cateringbedrijf, waar afspraak ook echt afspraak was. "Bij de Emiliusschool werkte dat soms net iets anders", vertelt ze lachend. "Daar moest ik wel aan wennen. Maar daar stond zoveel liefde en betrokkenheid voor de kinderen tegenover, dat ik dat al snel voor lief heb genomen."

Verschillende rollen
Benjo Plandsoen en Annelies Hilgerdenaar begonnen allebei als leerkracht, en Annelies is dat blijven doen. Benjo maakte na ruim 25 jaar de overstap naar de ICT. Al op zijn twintigste begon hij op de Emiliusschool: "Na zoveel jaren is het fijn om een nieuwe uitdaging aan te gaan. Ook als ICT-medewerker werk je nog dagelijks met de kinderen. Samen kijk je wat mogelijk is en soms moeten computers of programma’s helemaal worden aangepast aan de individuele behoeften van een leerling."

Annelies Rooijackers maakte in 2014 de overstap vanuit een administratief onderwijsbureau dat onder andere voor de Emiliusschool werkte. Door grote veranderingen bij dit bureau vond ze het tijd voor een nieuwe uitdaging en werd ze HR-medewerker bij de Emiliusschool.

Ze staat bekend als nauwkeurig en consciëntieus. Binnen de Emiliusschool werd dat al snel uitgelegd als ‘streng’. Jacqueline kan daar alleen maar om lachen: "Je kunt je geen betere wensen. Als ik ooit een bedrijf zou beginnen, zou ik haar meteen meenemen."

Annelies kijkt met veel plezier terug op de nieuwsbrief die zij heeft opgezet en enkele jaren heeft verzorgd. Inmiddels is die niet meer weg te denken: "Ouders zijn intensief betrokken bij de zorg voor hun kinderen. Met de nieuwsbrief kunnen we hen goed informeren over wat er op school gebeurt. Dat wordt enorm gewaardeerd."

Comeniusproject
Een bijzonder hoofdstuk in hun loopbaan was het Comeniusproject, een Europees programma waarin scholen kennis en ervaring uitwisselden om het onderwijs te verbeteren.

Jarenlang bezocht de Emiliusschool vergelijkbare scholen in zeker tien verschillende landen. "Onze vorige directeur was erg goed in het binnenhalen van subsidies", vertelt Benjo, "en daardoor konden we regelmatig op studiereis."

Opvallend was dat niet alleen leerkrachten mee konden, maar alle medewerkers die daar belangstelling voor hadden: "Het doel was om kennis uit te wisselen, maar in de praktijk merkten we vaak dat wij juist veel kennis kwamen brengen. Toen beseften we hoe hoog het niveau van ons onderwijs in Nederland eigenlijk is."

Het zijn bij deze reizen vooral de gezelligheid en de hechte onderlinge band die de mooiste herinneringen hebben opgeleverd.

‘Brandend Zand’
Muziek neemt op de Emiliusschool een bijzondere plaats in. Voor veel leerlingen is het een belangrijke manier om zich te uiten. Het schoolorkest, dat jarenlang werd begeleid door Annelies en Benjo, is dan ook razend populair.
Maar liefst veertig leerlingen doen mee. Daarom wordt er gerepeteerd in vier kleinere groepen. Elk jaar werken zij toe naar het traditionele optreden in de kiosk, dat dit jaar opnieuw op donderdag 9 juli a.s. plaatsvindt.

"Als ik in de keuken sta en voor de zoveelste keer Brandend Zand hoor, denk ik wel eens dat een nieuw repertoire geen slecht idee zou zijn", grapt Jacqueline.
Benjo stelt haar gerust: "Er staat al een jonge collega klaar om het orkest over te nemen. Dat komt helemaal goed."

Daarnaast maken Annelies en Benjo deel uit van Muzem, een muziekgroep die optreedt bij bijzondere gelegenheden, zoals afscheidsmomenten, bruiloften en regelmatig ook uitvaarten. Veel leerlingen van de Emiliusschool worden helaas niet oud.

Annelies en Benjo willen zich ook na hun pensioen hiervoor in blijven zetten.

Een nieuw hoofdstuk
Ze zullen veel missen: de vrijdagmiddagborrel, de schoolkampen (wat een enorme organisatie was dat) en vooral elkaar. "We blijven elkaar toch wel zien?", klinkt het meerdere keren tijdens het gesprek.

"Gelukkig staat er een jong en enthousiast team klaar om onze werkzaamheden over te nemen", zegt Jacqueline. "Alles wat we samen hebben opgebouwd, krijgt een mooi vervolg. Daardoor kunnen we met een gerust hart afscheid nemen."
Voor Jacqueline krijgt haar pensioen een andere invulling dan ze zich had voorgesteld. Enkele maanden geleden verloor zij haar man. Toch kijkt ook zij vooruit. Natuurlijk liggen er lijstjes klaar met plannen voor de toekomst, waarbij de kleinkinderen een belangrijke plaats innemen.

Annelies Rooijackers gaat nog niet met pensioen. Zij neemt eerst bewust wat tijd voor zichzelf en maakt daarna misschien nog de overstap naar de ouderenzorg, een lang gekoesterde wens.

Maar één ding weten ze alle vier zeker: het warme bad van de Emiliusschool zullen ze enorm gaan missen.