Logo mooisonenbreugel.nl
  | Fotonummer: f4fdf6
Foto: Yvonne Bruin
Column Lucky Luc

Column Lucky Luc

  Column

Het meisje met de gele jas

Ze staarde naar de halflege beker popcorn in haar hand, zonder de beker te zien. Ze zat alleen, in een verlaten bioscoopzaal. Ingeklemd tussen twee rijen stoelen, het restant van de popcorn aan haar voeten. Een stille getuige.

Ze was dol op hem. Zo lang als ze samen waren, kon ze niet geloven dat ze samen waren. Hij was zo knap, lang en gespierd, met een glimlach die haar deed smelten. In alles was hij de perfecte man, in haar ogen.

Niet alleen in haar ogen. Zijn ogen hadden ook oog voor die andere ogen. Zijn handen beroerden ook hen, zijn lippen kusten ook de hunne. Ze was zo stom geweest, zo blind dat ze het niet al vanaf het begin gezien had. Alsof hij er mee te koop liep, alsof het allemaal aan haar lag.

Wanneer ze het precies doorkreeg? Moeilijk te zeggen. De smoesjes waarom hij niet bij haar kon zijn, zij afwezigheid ook als hij wel bij haar was, zijn blik die voortdurend afdwaalde naar anderen. Ze voelde zijn onrust, zijn behoefte verder te kijken dan haar. Ze voelde dat hij niet bij haar was, in geen enkel opzicht, op geen enkel moment.

Hoe lang houd je zoiets vol? Eindeloos lang, zo lijkt het. Eerst durfde ze hem er niet mee te confronteren. Bang om hem kwijt te raken, bang om alleen te zijn. Bang dat ze het niet waard zou zijn, zo'n mooie man. Of überhaupt iemand waard te zijn.

Veel erger dan wat anderen ons aan kunnen doen, is wat we ons zelf aandoen. Door te geloven wat anderen zeggen, dat we het niet waard zijn. Of door dat zelf te zeggen. Door keer op keer toe te staan dat iemand over onze grens gaat, zonder iets te zeggen.

Het vreemde is, dat ze het niet aan voelde komen. Ze had niet in de gaten hoe vol de maat was. Tot eerder die dag, tot hij voorstelde gezellig iets te gaan eten en een filmpje te pakken.

Bij het eten begon het al. Kijken naar anderen, hij flirtte zelfs openlijk met hen. Hij deed geen poging om het te verbergen. Bij de bioscoop ging het verder, flirtte hij met de kaartverkoopster en het meisje achter de balie bij de drankjes en het snoepgoed. Hij gaf de beker popcorn aan haar, tegelijkertijd maakte hij zo ongeveer een afspraakje met die ander.

Midden in de film, een romantische komedie die zij had uitgekozen, wilde hij haar kussen. Zijn arm om haar heen had al gevoeld als een zware balk, bijna verpletterend. Dit was de druppel! De strohalm, waar ze zich zo krampachtig aan had vastgeklemd, brak.

'Nee!' was het enige dat ze zei, zijn arm afwerend. Ze keken elkaar in de ogen en wisten het meteen. Het was voorbij.

Zwijgend stond hij op, keerde zich om en liep weg, haar leven uit. Zij bleef zitten, als verlamd, tot de film afgelopen was. Ze wachtte tot iedereen weg was, haar benen weigerden dienst.

Daar zat ze dan, ingeklemd tussen de rijen stoelen, met haar gele jas aan. Een jongen, die kwam kijken of iedereen weg was, vroeg of alles in orde was. 'Ja hoor', zei ze dapper. Verdwaasd keek ze hem aan, stond op en liep de bioscoop uit, de koude, donkere nacht in.

Meer berichten
 
<SCRIPT SRC="//secure.adnxs.com/ttj?id=6037619&size=160x600&promo_sizes=120x600&promo_alignment=center&cb=[CACHEBUSTER]&referrer=mooisonenbreugel.nl&pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&postcode=569" TYPE="text/javascript"></SCRIPT>
<SCRIPT SRC="//secure.adnxs.com/ttj?id=&cb=[CACHEBUSTER]&referrer=mooisonenbreugel.nl&pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&postcode=569" TYPE="text/javascript"></SCRIPT>
<SCRIPT SRC="//secure.adnxs.com/ttj?id=9374823&cb=[CACHEBUSTER]&referrer=mooisonenbreugel.nl&pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&postcode=569" TYPE="text/javascript"></SCRIPT>
<SCRIPT SRC="//secure.adnxs.com/ttj?id=6037617&cb=[CACHEBUSTER]&referrer=mooisonenbreugel.nl&pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&postcode=569" TYPE="text/javascript"></SCRIPT>
<SCRIPT SRC="//secure.adnxs.com/ttj?id=6037618&cb=[CACHEBUSTER]&referrer=mooisonenbreugel.nl&pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&postcode=569" TYPE="text/javascript"></SCRIPT>