Een persoonlijke touch aan afscheidsbloemen
AlgemeenSon en Breugel - Was het vroeger vooral allemaal van hetzelfde als iemand een rouwboeket bestelde, tegenwoordig is er zoveel mogelijk. Monique Gevers is absoluut geen bloemist van dertien in een dozijn. Geen enkel afscheidsboeket zal er hetzelfde uitzien. Nee, ze vindt het belangrijk om te weten wie de persoon was die is overleden. Want juist een persoonlijke touch geven aan afscheidsbloemen maakt dat bloemstuk zo bijzonder.
Redactie: Ineke van Uden
Ja, Monique luistert altijd goed naar wat nabestaanden willen met de afscheidsbloemen. En soms zelfs heeft ze met degene die gaat overlijden een gesprek hoe hij/zij het boeket wenst: “Het is zo belangrijk dat je praat over de dood. Over de wensen rondom de uitvaart. Soms doen mensen dat gelukkig al voor ze overlijden. Maar helaas… soms is er weinig bekend wat iemand graag had gewild.”
Monique ziet het liefst in de bloemen de persoon terug die is overleden. Zo maakte ze al eens een boeket voor een overleden boer. Daar is dan hooi en een boerenklomp in verwerkt. En van de oud-prins die overleed zag je in het boeket iets terug van carnaval.
Rouwboeket van Bloemateljee.nl - Monique Gevers
Bloemateljee eigenaresse Monique is maar wat blij dat we van die standaard rouwboeketten af zijn: “Vroeger had je altijd alleen maar keuze uit witte bloemen, Aronskelken en een lint met tekst. Eenheidsworst. Gelukkig kiezen mensen nu vaak de lievelingsbloemen van de overledene of bloemen in de lievelingskleur van hun familielid waar ze afscheid van moeten nemen.” Out-of-the box durven denken. Monique: “Als iemand jaren lid is geweest van de drumfanfare van Gerwen waarvan de clubkleuren blauw en wit zijn, dan probeer ik bloemen te gebruiken in die kleuren. In het boeket van de overleden paardenfokker heb ik hoefijzers verwerkt en in het boeket van iemand die van schilderen hield zaten naast bloemen ook haar penselen.”
Rouwboeket van Bloemateljee.nl - Monique Gevers
Was het vroeger zo dat de bloemen bij het graf achterbleven of in het crematorium, tegenwoordig maakt Monique ook bloemstukken in bijvoorbeeld drie delen zodat de echtgenoot en de twee kinderen allemaal een deel van het bloemstuk mee naar huis kunnen nemen.
De drie foto’s bij dit verhaal laten zien hoe je afscheidsbloemen persoonlijk kunt maken. Zo kreeg de dwarsfluit van een overleden oma een mooie plek in het boeket en ieder kleinkind van haar had een muziekstuk uitgezocht wat in het boeket is verwerkt. Monique vindt het belangrijk dat afscheidsbloemen persoonlijk zijn: “Zo werd de vrachtwagenband van een overleden chauffeur gebruikt in het afscheidsboeket en verwerkte ik een boomstam uit iemand zijn eigen bos om van daaruit een bloemstuk op te bouwen.”
Nieuwsgierig geworden naar het werk en de workshops van Monique Gevers? Op www.bloemateljee.nl vind je alle informatie van Bloemateljee, gevestigd aan de Jasmijnstraat 9 in Son.
Nogmaals benadrukt Monique dat het belangrijk is om over (wensen rond) de dood te praten: “De dood hoort bij het leven. Maar vergeet ook niet te leven. Te vaak hoor ik om me heen dat mensen willen gaan genieten na hun pensioen. De realiteit is dat mensen soms hun pensioen niet halen. Doe eens nu! En wacht niet tot je pensioen!”