Kerst uitgesteld door ziekte
AlgemeenSon en Breugel - Terwijl menig bevoorrecht gezin uitkijkt naar een gezellige kerst, met uitgebreide diners en vele cadeaus, zijn er helaas in onze nabijheid ook gezinnen die ‘getrakteerd’ worden op iets compleet anders. Het hechte gezin van de Sonse sportschoolhouder Arjen Brand is hiervan het slechtste voorbeeld. ‘Slecht’ slaat in dit geval op het nieuws wat zij afgelopen zomer te verwerken kregen.
Redactie: Ivo van Hoek
Ondanks dat deze sportieve ondernemer al jaren last had van maagklachten gingen deze zomer pas alle alarmbellen af. Aanvankelijk werd Arjen nog huiswaarts gestuurd met maagbeschermers, maar na uitgebreide scans in het ziekenhuis ontvingen Arjen (48) en zijn vrouw Danny slecht nieuws: een dramatische diagnose.
Arjen: “Vlak voor het moment dat we met onze vier kinderen wilden vertrekken voor dé droomreis naar Afrika kregen we van de behandelend arts een gitzwart scenario voorgeschoteld: maagkanker met mogelijk uitzaaiingen. Vakantie-euforie maakte direct plaats voor de drie zwaarste weken uit mijn leven. In die onzekere periode volgden meerdere onderzoeken waarbij uitgezocht werd of een behandeling levensreddend of levensverlengend zou worden. Kortom, de omvang en de consequenties waren voor ons nog compleet vaag.”
Wat zou volgen was een 1e chemokuur van vier rondes, gevolgd door een zware operatie waarbij een groot gedeelte van Arjens maag verwijderd werd. Inmiddels zit hij midden in zijn afsluitende 2e chemokuur waarbij in theorie opnieuw sprake is van vier rondes. De arts was echter eerlijk dat de cocktails tijdens deze vervolgsessies zodanig belastend zijn dat slechts weinig patiënten dergelijk hoge doseringen kunnen verwerken. Als gevolg wordt tijdens iedere loodzware ronde opnieuw de dosering bepaald en gekeken of de patiënt meer hersteltijd nodig heeft.
Waar menig patiënt moedeloos zou worden van een dergelijke boodschap brengt het bij deze sportieve ondernemer, judoleraar en bevelvoerder van de brandweer een enorme geldingsdrang naar boven. Vlak voor zijn zware operatie besloot Arjen zelfs om zijn verplichte brandweerkeuring te ondergaan zodat hij ondanks alles inzetbaar bleef. Na 20 jaar trouwe dienst wilde hij zich die kans niet laten ontnemen en onderging toch de zware fysieke tests die hieraan verbonden zijn. Puur op karakter stelde Arjen z’n taak als brandweerman veilig.
“Samen met mijn vrouw Danny heb ik uiteraard het volste vertrouwen in de medische wetenschap, maar niemand kan exact voorspellen welke weerslag het zal hebben op iemands lichaam. Bewust communiceren we met onze vier kinderen en directe omgeving heel open en transparant over hetgeen mij is overkomen. Door die houding is het taboe op die k...ziekte eraf en wordt ons leven niet constant bepaald door mijn beperkingen. Dat lucht op en zorgt ervoor dat bekenden automatisch spontaner reageren en oprecht belangstelling tonen”, aldus deze energieke sportschoolhouder.
Door zijn positieve en ontspannen houding piept Arjen vrijwel nooit en op de vraag hoe het hem vergaat antwoordt hij meestal: goed. De zusters in het ziekenhuis lieten zich echter niet zo eenvoudig het bos insturen. In hun medische overdracht na de operatie stond klip en klaar vast dat meneer niemand tot last wilde zijn en altijd aangaf dat het hem goed ging; kortom, extra waakzaamheid geboden.
Veel ondernemers bepalen graag zelf hun toekomst en zorgen proactief dat ze zelf de regie daarin houden, zonder enige vorm van zelfmedelijden. Ook Arjen is constant in zijn hoofd bezig om, ondanks zijn slopende ziekte, paden uit te stippelen die hij nog wel kan bewandelen door heel nauwkeurig zijn momenten te kiezen.
Arjen vervolgt: “Op basis van het huidige chemoschema heb ik zeer waarschijnlijk genoeg energie voor een gezellige oud op nieuw. Eerste en tweede kerstdag zullen echter slopend worden omdat mijn lichaam op dat moment compleet moet herstellen van de zesde chemococktail. Als gezin hebben we daarom besloten dat we die 1e en 2e kerstdag zullen vieren op het moment dat ik een goeie dag heb met voldoende energie. Om die reden kan dit een geheel andere dag gaan worden in december. In mijn nuchtere kijk op het leven zou ik haast voorbijgaan aan de warme steun die ik dagelijks ontvang van mijn vier kids in huis. ‘Rots in de Brand’ing’ blijft echter mijn stoere vrouw Danny die afgelopen half jaar vele kastanjes uit het vuur heeft gehaald. Met een eigen zaak, vier opgroeiende kinderen en een zieke huisgenoot rust er een aardige last op haar gespierde schouders. Daarom mag ik me enorm gelukkig prijzen met de steun en liefde die ze ons dagelijks geeft.”
Toch kent deze onverstoorbare bikkel ook zijn momenten waarop de twijfel toeslaat of de slopende werking van de chemo hem te veel wordt. Gelukkig is er op dit moment een situatie waarbij de medici uitgaan van een levensreddend traject. Mocht er komende tijd echter uitzaaiingen gevonden worden, dan gaat er zich een levensverlengend scenario ontvouwen en zal de wereld er voor de familie Brand heel anders gaan uitzien.
“Na mijn 1e ronde chemo was ik compleet gesloopt door gevaarlijk lage bloedwaardes. Achteraf bleek die dosering vele malen te hoog en werd de 2e dosering flink verlaagd. Tussendoor hadden we direct aansluitend een huisje in Zeeland gehuurd om samen toch nog maar iets van vakantiegevoel te krijgen. Zo ziek zijn dat je het leven wilt opgeven had ik niet eerder ervaren en als gevolg moest ik voortijdig huiswaarts keren. Gelukkig konden de kinderen hun ‘safari’ op het Zeeuwse strand nog wel voortzetten”, aldus Arjen.
Sinds kort wonen Danny en de jongste kinderen sessies bij van lotgenoten waarbij gesprekken worden gevoerd met gezinsleden van andere patiënten. Dit traject van stichting Kasam begeleidt gezinnen om deze heftige gebeurtenissen een plek te geven. Bij dergelijk jonge kinderen spelen zich namelijk vaak ‘films’ af die in veel gevallen niet automatisch aan de keukentafel worden besproken. Door die gevoelens toch te delen met leeftijdsgenootjes in hetzelfde schuitje merken ze dat zij hierin niet alleen staan en ervaren ze hoe anderen ermee dealen.
“Ondanks dat ik veel moet rusten op een dag merk ik dat het ondernemen van activiteiten me scherp houdt en energie geeft. Het uitmesten van de dakgoot of opzetten van de kerstboom kosten me enorm veel kruim, maar het leven gaat wel gewoon door. Bewust plan ik mijn actie- en rustmomenten zodanig dat ik zelfs een uur judoles kan geven. Het kastje met chemo-insuline zit onder mijn judopak en wordt automatisch in mijn bloedbaan gebracht op het moment dat ik de kinderen op onze judomat de fijne kneepjes bijbreng”, besluit deze onverschrokken dorpsgenoot. Dit geeft prachtig weer hoe deze positieve figuur in de wedstrijd zit: opgeven is geen optie!