Gerard en Jeanne Kuijpers-Versantvoort 50 jaar getrouwd
JubileumsSon en Breugel - Gerard en Jeanne Kuijpers-Versantvoort zijn in 1974 op 29 november voor de wet en 20 december voor de Kerk getrouwd. Ze zijn nu dus 50 jaar getrouwd, en dat vieren ze in het Zwaantje, zoals ze alle feestjes daar hebben gevierd.
Gastredacteur: Anja Seesink-van der Pluijm
Ze hebben elkaar leren kennen in Het Sonneke op de eerste autoloze zondag, “Ik was 20 jaar en we waren daar met vrienden en vriendinnen en hadden elkaar nog nooit gezien”, zegt Jeanne. “Gerard had geen fiets bij zich en mocht die van mij lenen om naar de Rooijseweg naar huis te gaan. Het was liefde op het eerste gezicht. Een jaar later zijn we getrouwd.” Ze hebben 3 kinderen en 4 kleinkinderen.
Jeanne is geboren op 22 juli 1953 in de Nieuwstraat 86 als jongste van een gezin met 14 kinderen. “We konden niet allemaal met z’n veertienen aan de tafel eten, dus ik zat aan het naaitafeltje. Het deurtje ging open en daar kon ik dan met mijn beentjes in. Ook mocht ik altijd kiezen bij wie ik in bed mocht slapen, want we hadden gewoon niet genoeg bedden. Mijn vader heeft de Boerenleenbank opgestart in Son. Daar werd naast het huis een speciaal huisje voor bijgebouwd. Mijn moeder heeft altijd heel erg hard gewerkt in het huishouden. Ik denk daar altijd met veel warmte aan terug”, zegt Jeanne. Na de lagere school ging Jeanne naar de H. Hart School in de Schoolstraat. Ze zou eigenlijk naar Eindhoven gaan, maar toen kwamen de zusters 2 leerlingen tekort om met de school door te gaan en moest ze van haar moeder in Son blijven. “Na de schooltijd ben ik in de catering gaan werken totdat we trouwden”, zegt Jeanne.
Gerard is geboren op 15 april 1951, op een boerderij die later weg moest omdat de A50 aangelegd werd. “Mijn opa had die boerderij gebouwd met stenen die hij zelf had gebakken. In 1960 zijn we naar de Rooijseweg vertrokken; daar heeft mijn vader zijn boerderij gebouwd. Het stuk grond heette het Vaderland”, vertelt Gerard, “het was een bolle akker, want dan kon het water eraf lopen, en het was hele vruchtbare zwarte grond.”
Na de lagere school ging Gerard naar Veghel naar de LTS; hij kon goed leren, maar was thuis hard nodig omdat zijn vader ziek werd: “Ik was 15 jaar en moest als oudste zoon van 6 kinderen de boerderij gaan runnen: 600 varkens en 20.000 kuikens, dat was een hele verantwoordelijkheid.”
Na hun trouwen zijn ze in gaan wonen bij de boerderij. Dat hield in dat Jeanne met haar zus voor de kippen ging zorgen. Gerard ging ‘s morgens bij 90 boeren melk ophalen en ‘s middags ging hij bomen rooien. Ook werden er 3 kinderen in die tijd geboren, 1 zoon en 2 dochters. Dat hebben ze jaren samen gedaan totdat de boerderij werd verkocht aan de gemeente. Toen zijn ze een bomenrooibedrijf aan de Airborneweg gestart. Ze waren inmiddels 25 jaar getrouwd. Jeanne deed de hele administratie en Gerard werkte 7 dagen in de week. Bij de aanleg van de A50 hebben ze 50 hectaren bos moeten rooien, en dat was een mooi begin voor het bedrijf. Ze hadden 22 personen aan het werk. Er is hard gewerkt. Na 20 jaar - Gerard was inmiddels 67 jaar - hebben hun zoon en dochter het bedrijf overgenomen. Dochter Petra woont zelfstandig maar begeleid in Geldrop in haar appartementje. Ze werkt daar bij ‘Lekker en Heerlijk’, heeft een vriendje en heeft het daar enorm naar haar zin.
Inmiddels is het bedrijf verkocht. Tijdens zijn werkzame leven was Gerard bij de vrijwillige brandweer, wat hij 27 jaar gedaan heeft. Ook was zijn Dodge, een Amerikaans legervoertuig uit 1943, een hobby van hem. Daarmee heeft hij 2x meegedaan aan de D-Day-herdenking in Normandië, en jarenlang met de bevrijdingsfeesten in Son de veteranen rond gereden tijdens de herdenking van operatie Market Garden. En ook reed hij schoolkinderen rond, die het prachtig vonden.
Ook gaat hij graag jagen. En iedere ochtend staat hij om 6 uur op om hand-en-spandiensten te verlenen bij iedereen die hem nodig heeft, en hij heeft zodoende ook geholpen bij het plaatsen van de kerstboom op het Raadhuisplein. Samen gaan ze iedere zondag naar de kerk, en maandelijks verzorgt Jeanne daar samen met haar zus de koffie. Ook verzorgen ze het kapelletje aan de Beverlaan.
Kenmerkend voor Jeanne en Gerard is dat ze heel hard hebben gewerkt en hulp bieden aan iedereen die hen nodig heeft. Natuurlijk hebben ze goede en slechte tijden gehad samen, maar meer goede dan slechte. “Tja”, zegt Gerard, “de meeste boterhammen hebben we al gehad, maar we wonen nu 7 jaar hier op de Boslaan en hopen samen in goede gezondheid hier nog lang van te genieten. Elke dag is de moeite waard om opnieuw te beginnen.”