Anton en Thea Boudewijns-van Vlerken 50 jaar getrouwd
JubileumsSon en Breugel - Anton en Thea Boudewijns-van Vlerken zijn op 17 december 50 jaar getrouwd. In Nuenen zijn ze getrouwd, waar Thea vandaan komt. Ze hebben 2 kinderen en 6 kleinkinderen.
Gastredacteur: Anja Seesink-van der Pluijm
Thea is geboren in Nuenen op 4 augustus 1953. “Ons gezin had 5 kinderen, en als ik terugdenk aan mijn jeugd dan was het een liefdevol, rustig huishouden. We hadden het niet breed. Vader was bouwvakker en moeder zorgde voor het gezin. We hadden een prachtige, grote moestuin en konden daar het hele jaar van eten. De kleren en schoenen gingen van kind op kind, en toen ik grotere voeten kreeg dan mijn oudere zus, moest ze daar echt aan wennen, want zij kreeg immers altijd nieuwe schoenen, maar toen was ik aan de beurt. De lagere school was bij het klooster en mijn sport was tennis en ik was bij de scouting, waar ik later ook de leiding kreeg. Ik was een leeskind en hielp mijn moeder. Na de lagere school ging ik werken bij schildersbedrijf Van der Kruis en Zonen als secretaresse in Eindhoven. Ik heb daar gewerkt totdat onze zoon werd geboren en ben daar op handen gedragen.”
Anton is geboren in Son op 19 maart 1953 in de Dommelstraat. Daarna woonde hij in de Pastoor van Ravensteinstraat waar zijn vader de schoenenzaak had overgenomen van zijn vader. Wij woonden boven de zaak. Hij ging naar de lagere school in de Zandstraat. “Ik heb een bewogen jeugd gehad”, zegt Anton, “en tijdens de lagereschooltijd heb ik veel plezier gehad en veel kattenkwaad uitgehaald.” Zijn ogen beginnen te twinkelen als hij vertelt: “Met Bert van Acht, mijn vriend, hebben we samen heel wat ondeugende dingen gedaan. Bij de pastoor stonden fruitbomen, dus je begrijpt wel dat de appels en peren heerlijk waren. Ook gingen we naar de meisjesschool toe. We mochten daar natuurlijk niet komen, maar we kropen gewoon door het prikkeldraad om stiekem naar de meisjes te kijken. En een deken mee en boterhammen, en dan zwemmen in het kanaal; het water was toen nog schoon, en als er dan een boot langskwam pakten we die vast en lieten ons meetrekken. Na de lagere school ben ik in Veghel naar de Technische school gegaan. Ook ging ik samen met vrienden op de brommer naar Luxemburg naar een camping aan de Ourthe.”
“We hebben elkaar leren kennen in Nuenen in Club Vincent. Ik was daar uit met mijn vriendin en Anton kwam met zijn vriend binnen. Normaal ging Anton altijd in Eindhoven uit. En wat nu wel heel erg mooi is”, zegt Thea, “mijn vriendin Jeanne is met zijn vriend Frank getrouwd en ik met Anton, en we hebben nog steeds contact. Na ons trouwen zijn we in Geldrop gaan wonen en in het laatste jaar is daar onze Bart geboren. In de tussentijd heeft Anton nog allerlei diploma’s gehaald in Den Bosch en daarnaast was hij ook druk aan het werk in de schoenenzaak.
“Na 5 jaar zijn we in Son komen wonen en hebben we in de Breeakkerstraat een huis gekocht. Daar moest veel aan verbouwd worden en in die tussentijd hebben we bij Jan van Berkel in een appartement kunnen wonen. Daar hebben we 6 jaar gewoond en is ons Marieke geboren. Toen we in de Nieuwstraat gingen wonen, is Thea ook in de winkel mee gaan werken. En in de tussentijd ging Anton bij de vrijwillige brandweer toen hij 30 jaar was, en dat heeft hij 25 jaar gedaan.” Thea heeft zich 10 jaar lang ingezet voor de stichting ‘Make a Wish’; dat is een stichting die terminale kinderen nog een prachtige dag wil geven, wat ze heel erg mooi vond om te doen.
“We hebben ook nog op Bokt gewoond, in de Parklaan, de Hermelijnlaan en toen weer terug boven de winkel, totdat onze Bart de zaak overnam. Nu wonen we alweer 4 jaar in de Parklaan. We zijn ook veel gaan reizen en hebben veel van de wereld gezien. We gaan met de kinderen en kleinkinderen een weekje weg om ons 50-jarig huwelijk te vieren, en op verzoek van de kleinkinderen gaan we naar een locatie waar veel glijbanen zijn. Op zondagmiddag 15 december hebben we de dag gevierd in ‘Het Groenteboertje’ met een hapje en een drankje met familie en vrienden. We hopen samen lang en gezond te mogen blijven en nog regelmatig met de camper op pad te gaan, hier in Nederland en vele landen in Europa”, sluit Thea af.
