Geef jongeren in Son en Breugel perspectief
AlgemeenSon en Breugel - Er is gesproken met Joyce de Visser en Celine Lunshof, beiden praktijkondersteuner GGZ voor Jeugd en Volwassenen. Ze hebben een HBO V-achtergrond, zijn opgeleid als psychiatrisch verpleegkundige en getraind als praktijkondersteuner.
Gastredactie: Ans van Rooij en Harry van der Kallen
Meedoen en gehoord worden zijn de pijlers in je leven, zeggen deze ervaren praktijkondersteuners. Zij bieden dan ook vooral een luisterend oor aan jongeren die via huisarts en school zijn doorverwezen. Ze zoeken met jongeren en zoveel mogelijk ook met hun ouders naar wat er echt aan de hand is. Ze gaan uit van het kind in zijn omgeving.
Vanuit hun professionele kennis herkennen ze signalen die bij (psychische) gezondheidsproblemen horen. De praktijkondersteuners begeleiden en behandelen kinderen met ondersteunende gesprekken en therapie om bijvoorbeeld negatieve gedachten te kunnen omzetten en weer ruimte in je hoofd te krijgen. Jongeren hebben vaak de neiging het zelf te willen oplossen. Ze verwijzen naar de groepstraining en zien dat de deelnemers niet de enigen zijn die met problemen kampen en zo kunnen ze met anderen praten over hoe zij met bepaalde dingen omgaan.
Signalen zijn volgens Joyce en Celine een negatief zelfbeeld, slecht slapen, concentratieproblemen en angsten. In je puberteit is het normaal dat je op zoek bent naar je eigen identiteit en waar je bij wil horen. Oudere generaties hadden daarvoor een heel overzichtelijke peergroep van andere kinderen; daar kon je je makkelijker op afstemmen. Nu is de peergroep door sociale media oneindig groot en dat maakt het afstemmen lastig.
De jeugdhulpverlening is sterk gegroeid. Natuurlijk schept aanbod vraag. Maar, zeggen Joyce en Celine, ze benijden de jeugd nu niet. Zij zien een grote druk op kinderen om het goed te willen doen, niet willen falen. We hebben met elkaar een maatschappij gecreëerd waar de verwachtingen steeds hoger zijn. En misschien zijn we ook te beschermend naar de jeugd waardoor ze minder weerbaar worden om door vallen en opstaan zelf te leren.
eigen kwaliteiten te benadrukken en ze vertrouwen te geven
Vergeet niet dat veel kinderen de overgang naar de middelbare school gemaakt hebben in coronatijd. Dat heeft invloed, net als de grote maatschappelijke issues van deze tijd. Ze voelen dat ze voor grote uitdagingen staan. Ook op school is aandacht voor mentaal welbevinden.
Als we vragen wat de meest succesvolle aanpak is, geven ze aan dat het gaat om aan te sluiten bij de behoeften van kinderen. Wat hebben zij nodig om zich verder te ontplooien. Je kunt jongeren ook weerbaarder maken door hun eigen kwaliteiten te benadrukken en ze vertrouwen te geven in wat ze kunnen.
Goed samenwerken en luisteren helpt om oplossingen te vinden die passen bij de jongere. In de woorden van Joyce en Celine: goed voor elkaar zorgen, verbinding zoeken. Daarom ook de thuissituatie erbij te betrekken; juist daar is er tijd en rust is om naar elkaars verhalen van de dag te luisteren, bijvoorbeeld bij de dagelijkse avondmaaltijd. Ook ouders kunnen een steuntje in de rug gebruiken; de maatschappij die we gecreëerd hebben legt ook een grote druk op hen.
Joyce en Celine zijn heel enthousiast over de goede samenwerking in Son en Breugel. De samenwerking tussen CMD, GGD, huisartsen en gemeente in ‘Aanpak voor de Jeugd’ is in de coronatijd gestart. Er is ook een rol voor Son en Breugel als gemeenschap. We zijn welvarend, maar niet alle gezinnen kunnen kinderen naar sportclubs, muzieklessen en andere activiteiten laten gaan waar ze hun talenten kunnen onderzoeken en ontplooien. Het helpt om dit voor iedereen toegankelijk te houden.
Dat zorg toegankelijk is heeft ook voordelen. Hoe sneller je erbij bent, hoe beter je kunt behandelen en grotere problemen en falen in latere jaren vermijden, bijvoorbeeld als het gaat om ADHD en dyslexie. Hogere kosten nu, maar de baten zijn voor de gehele samenleving.