Kerstgedichten
Als......
Als overal de oorlogskreten klinken
en je ’t gebulder hoort van zwaar geschut,
als we elkanders bloed wel kunnen drinken,
heeft Kerstmis vieren dan nog nut?
Als we de strijdgeest aan gaan zwengelen
en niemand meer de rust bewaart,
heeft het wel zin dat strakst de engelen
nog zingen over “Vrede op dees ’aard’?
Als steden branden, bommen vallen,
en men zich woedend op elkander stort,
waarom willen wij dan toch nog met zijn allen
dat dat Kindje weer geboren wordt?
Als we elkaar niet eens een plekje gunnen
en menig land door haat en terrorisme wordt bestierd,
dan zou het toch niet moeten kunnen,
dat er een “zalig” kerstfeest wordt gevierd.
Als Kerstmis een moment is uit een ver verleden
waarvan we de diepere zin niet meer verstaan,
dan is het, vrees ik, met de wereldvrede
vanaf dit moment voorgoed gedaan.
En toch, toch komt dat Kindje weer op aarde.
Hij geeft het blijkbaar nog niet op.
Hij hecht nog wel aan oude waarden
en Hij houdt vol, tegen de klippen op.
Als Hij het onverstoorbaar blijft proberen
en toch weer ieder jaar voor ons verschijnt,
dan zou de wereld daar toch iets van moeten leren.
Die hoop, die houdt mij nog wat overeind.
Ad Louwers
Komt allen
Kom, leg het zacht in een kribbedit ene,
dit verloren kind
Kom, os & ezel, adem, snuif
want ijskoud is de gierende wind
En elk kind, later geboren,
in welk land ook, met welke taal
vertelt, als je het maar wil horen,
dat altijd eendere verhaal:
van rijkdom en schrijnende armoe
van onderdrukking, plundering, haat
en van een stokdove wereld
die het maar gebeuren laat….
Theo Smit
Voorzichtige Kerstwens
Voorbij de
gekleurde bomen
voorbij de
miljoenen lichtjes
ver voorbij
de liederen
,herders en
prachtigste verhalen
vol goud, wierook en mirre
heel, heel diep
in ons schemert
er iets wat van
elke dag een kerstdag
zou kunnen maken…
alleen weten
we het niet…
Theo Smit
Alles slaapt
Stille nacht, heilige nacht,
alles slaapt, sluimert zacht
.Eenzaam snurkt het buiten-
parlementair kabinet.
Voorop de liederlijk leider,
met te veel blond in het haar,
sluimert het in hemelse rust.
Stille nacht, heilige nacht,
Zoon van Jahweh zo veel beloofd
echter helegaar niks volbracht.
Slechts onkundig geblaat
vanuit zijn loszandige troep.
Nog even, dan galmt het van verre
Jezus, de redder ligt daar.
Willem Berkers
Stille Kerst
Zij, in kleur en klank geboren
een leven als een rijke melodie
door velen om haar heen gedragen
samen, als ware het een symfonie
Perfecte harmonie, ontroerend
soms dissonanten schril en hard
de kabelende harp, de paukenslagen
tot het opvoerend tempo haar verwart
Langzaam verdwenen vele tonen
de prilste melodietjes bleven
gedragen door herinnering
Wiegend en neuriënd glijdt zij
haar eigen stille nacht weer in.
Catherine Witvliet