Henry verruilt de computer voor de draaibank
AlgemeenSon en Breugel - Een carrièreswitch: iets wat veel mensen weleens overwegen, maar weinig mensen echt doen. Henry Coumans is wel zo iemand. Hij maakte zo’n dertig jaar lang carrière in de ICT-wereld. Tot het moment dat hij bedacht: “Ik mis de groei en uitdaging in mijn werk. Ik word er niet meer gelukkig van.” Daarop besloot hij - na een sabbatical - het roer om te gooien. Che Legno was geboren.
Redactie: Freek Vervoort
“Kom binnen, ik zal je meteen een aantal van mijn creaties laten zien. Die heb ik hier uitgestald in mijn winkeltje in de huiskamer”, verwelkomt de trotse Henry mij aan de Bijenlaan. “Kijk, dit heb ik gemaakt van eikenhout hier uit het bos en dit is van hout uit Sardinië. We hebben daar een vakantiehuisje en dat heb ik vanuit daar meegenomen”, gaat hij meteen verder. Het houtbewerken is duidelijk iets waar Henry enthousiast en blij van wordt. En dat is ook precies het punt dat hij wil maken: “Doe iets waar je blij van wordt. Je moet heel lang werken in je leven, dus probeer iets te doen wat je leuk vindt. En soms is stoppen met het huidige werk de uitdagende stap om iets te gaan doen wat je echt leuk vindt!”
Natuurlijk is dit niet zomaar voor iedereen weggelegd, maar voor Henry dus wel. Hij legt uit hoe hij bij deze beslissing uitkwam: “Jaren geleden hebben mijn vrouw en ik eens besproken dat we vroeg met pensioen willen als dat gaat. We hebben te vaak verhalen gehoord van mensen die hun hele leven hard werken, met pensioen gaan en vervolgens snel overlijden. Dat willen wij voorkomen. Na dertig jaar in de ICT gewerkt te hebben was ik het gevoel daarin kwijt. Ik ben ooit begonnen als programmeur en had het gevoel dat ik weer iets wilde maken. Ik ben een jaar met sabbatical gegaan en kwam uit bij houtbewerken. Het is gewoonweg prachtig om te zien wat je van een stronk hout kan maken. Een schaaltje, een bakje of een kandelaar. Het is prachtig!”
Met zijn verhaal hoopt Henry dat hij jongeren wakker schudt om vooral iets te doen wat ze leuk vinden. Maar niet alleen jongeren. Er zijn ook veel mensen met een goede baan die verder weinig om handen hebben volgens hem: “Dat is een stukje zingeving. Ze gaan met pensioen en vallen in een zwart gat. Dat moet je zien te voorkomen.”
Henry heeft het helemaal gevonden met het bewerken van hout. Het leerproces spreekt hem erg aan en hij heeft meerdere cursussen gevolgd. Het hout koopt hij niet in, maar sprokkelt hij bij elkaar om daar mooie dingen van te maken. Alles in overleg met bosbeheer of degene die het hout kapt. Niets neemt hij zomaar mee. Wel is Henry altijd geïnteresseerd in houtstammen en dikkere takken uit tuinen van particulieren.
“Wil je de werkplaats anders even zien”, vraagt Henry als ons gesprek richting het einde gaat. Natuurlijk laat ik me dat geen twee keer vragen. We gaan naar de schuur en daar laat Henry trots zijn werkplaats zien. Verschillende vormen zijn er te vinden, alle door hemzelf - en van hout - gemaakt. Er liggen ook veel beitels, waar Henry alles mee maakt. “Kijk, deze beitels hebben ook nog een mooi verhaal. Mijn vrouw is diëtiste en heeft een praktijk aan huis. Een klant van haar vroeg of ik iets met een aantal oude beitels kon doen. Het antwoord daarop was natuurlijk ja! Ik moet ze nog slijpen, maar het is natuurlijk prachtig dat dingen zo gaan!”
De naam Che Legno is ook niet uit zijn duim gezogen. Hier zitten een mooie gedachte en verhaal achter. “De naam staat voor ‘wat een hout!’ Dat verwijst naar de verwondering die ik tegenkom tijdens het houtdraaien, de lijnen, de kleuren en alle tekeningen die erin zitten. Het zegt zoveel over wat er met het hout gebeurt. Het is als een spiegel voor het leven van de mensen en ook voor mijzelf. In Che zit ook mijn naam verwerkt. Een erg passende naam vond ik zelf”, sluit de immer enthousiaste houtdraaier af.
Che Legno is te vinden via Facebook. Daar zijn de creaties van Henry ook te vinden.