Andreas Thurau kritisch op bosbeheer Sonse Bossen: ‘Inwoners te weinig betrokken’

Son en Breugel - Het bosbeheer in Son en Breugel is al langer een onderwerp van gesprek in de gemeente. Het kent een geschiedenis van een jarenlange discussie van wat het beste voor de bossen en dus de natuur is als we naar de toekomst kijken.

Redactie: Adrie Neervoort

Andreas Thurau, bekend van zijn voorzitterschap van de Adviesgroep Sonse Bossen en actief namens Milieudefensie Eindhoven e.o., uit al langer stevige kritiek op het huidige beheer van de Sonse Bossen. Volgens hem worden inwoners onvoldoende betrokken bij belangrijke beslissingen over het natuurgebied en ontbreekt het aan transparantie en draagvlak.

Thurau is al jarenlang actief betrokken bij het debat over het gebruik en behoud van de bossen rond Son en Breugel. In die rol pleit hij voor een meer participatieve aanpak van het bosbeheer, waarbij volgens hem niet alleen beleidsmakers, maar ook recreanten, natuurliefhebbers en andere gebruikers serieus dienen te worden gehoord.

“Ik hoop dat de gemeente meer zal luisteren naar inwoners en zorgvuldiger zal omgaan met dit waardevolle natuurgebied”

Als voorbeeld noemt hij een excursie die in november vorig jaar door de gemeente werd georganiseerd in het bosgebied-West van Son en Breugel. In een artikel in DeMooiSonenBreugelKrant stond dat hieraan tien inwoners deelnamen. Volgens Thurau zegt dat iets over het gebrek aan draagvlak. Hij wijst er daarbij op dat naar zijn zeggen circa 1.600 inwoners twee petities tegen het huidige bosbeheer hebben ondertekend. “Veel mensen voelen zich niet serieus genomen”, stelt hij.

Ook plaatst hij vraagtekens bij de timing van dergelijke bijeenkomsten. Volgens hem vond de excursie plaats nadat besluiten al waren genomen en een deel van de bomen al was gekapt: “Dan is inspraak mosterd na de maaltijd.”

Kap en herplant
Verder is Thurau kritisch over de verhouding tussen kap en herplant. De gemeente benadrukt dat er nieuwe bomen worden geplant, maar volgens Thurau wegen die aantallen niet op tegen het aantal bomen dat verdwijnt. Als bewijs daarvoor zegt hij dat de gemeente in een gemeentelijk nieuwsbericht aangeeft dat er 3.080 bomen worden aangeplant, terwijl je op basis van bij de Bosgroep opgevraagde kapgegevens vast kunt stellen dat er 7.160 bomen worden gekapt, naast een eerdere kap van 1.500 bomen vanwege natschade. Een simpele rekeningsom leidt Thurau dan tot de conclusie dat er per saldo een aanzienlijke afname van het aantal bomen is.

Daarnaast gaat het bij herplanting vaak om klein plantgoed van 20 tot 60 centimeter hoog, en dat kun je niet vergelijken met de gekapte bomen die soms 60 tot 80 jaar oud zijn. Het herstel tot een volwaardig, volgroeid bos duurt volgens hem decennia.

Ook de kap van oude eiken en beuken roept bij hem vragen op. Dit zijn volgens hem juist boomsoorten waarvan eerder is aangegeven dat ze behouden zouden blijven. Mogelijkerwijs spelen hier economische belangen.

Kritiek op Bosgroep Zuid en steenmeel
Thurau zet daarnaast vraagtekens bij de rol van Bosgroep Zuid, die betrokken is bij het beheer. Hij wijst erop dat dit een bosbouworganisatie is en geen natuurorganisatie. Maar Bosgroep Zuid is ook geen commerciële houtproducent, maar een advies- en uitvoeringsorganisatie voor bosbeheer, gericht op duurzaam en professioneel bos- en natuurbeheer. Desondanks is Thurau van mening dat de adviezen van Bosgroep Zuid onvoldoende kritisch worden bekeken.

Een voorbeeld daarvan is volgens hem het gebruik van steenmeel in het bos. Dit werd op grote schaal per helikopter in het bosgebied-West uitgestrooid. Het bos werd daarbij tijdelijk afgesloten voor bezoekers vanwege mogelijk gevaar en mogelijke gezondheidsrisico’s. Hij betwijfelt of het positieve effect van steenmeel op de bodem voldoende wetenschappelijk is onderbouwd en wijst erop dat grote natuurorganisaties hier volgens hem terughoudend mee omgaan.

Visie
Volgens Thurau is voorzichtigheid geboden bij grootschalige ingrepen, zeker wanneer deze worden gemotiveerd met toekomstige klimaatveranderingen. “Niemand weet precies hoe het klimaat er hier over zestig of tachtig jaar uitziet”, zegt hij.

Zijn pleidooi is helder: laat de natuur zoveel mogelijk haar gang gaan: “Bossen zijn veerkrachtig. De beste manier om ze te helpen is door ze te beschermen en terughoudend te zijn met ingrijpen.”
Het beheer van de Bosgroep is volgens hem een achterhaalde visie op natuur- en bosbeheer. Het is steeds meer een beheerorganisatie; ook grote landelijke partijen als Natuurmonumenten en Staatsbosbeheer gaan over op natuurvolgend beheer. Thurau betreurt dat de gemeente en de Bosgroep dat nog niet onderkennen, maar hoopt dat de gemeente meer zal luisteren naar inwoners en zorgvuldiger zal omgaan met dit waardevolle natuurgebied.