De Blauwe Reiger: drie gebouwen, samen in verbinding
Wie kent de Blauwe Reiger niet? De drie vriendelijk ogende gebouwen, gelegen in een fraai aangelegde tuin, pal tegenover de vijver en ingeklemd tussen de Europalaan en de Duinlaan. Stichting Blauwe Reiger vormt letterlijk en figuurlijk de verbindende factor tussen de gebouwen, al decennialang. Na zeven jaar neemt Inge Bakker afscheid als voorzitter. “Het is goed zo.”
Redactie: Ingrid van der Aa
Inge Bakker (83) begint met haar motto, wat ook het motto van SBR (Stichting Blauwe Reiger) zou kunnen zijn: “Zorg voor elkaar, zonder voor elkaar te zorgen.” Eind tachtiger jaren van de vorige eeuw ontstond de behoefte aan appartementen voor de groep 55-plussers binnen het dorp. “Eigenlijk kwam het initiatief voor de bouw van een dergelijk wooncomplex vanuit de bewoners”, vertelt scheidend voorzitter Inge. “Met name Christa van Wijngaarden, later gemeenteraadslid in Son en Breugel, maakte zich er hard voor. In 1976 ben ik in Son komen wonen en was van 1982 tot 1989 wethouder voor de VVD, met portefeuille Ruimtelijke Ordening. Twee dames kwamen een keer bij mij op spreekuur om het plan voor de beoogde woonvorm onder de aandacht te brengen. Het sprak mij aan, temeer omdat ik met mijn eigen ouders, die in het noorden woonden, had ervaren hoe lastig het is voor ouderen om een passende woonplek te vinden.”
“Voetbalvereniging SBC wilde uitbreiden en dat kwam ons goed uit”
Met een idee ben je er nog lang niet. De twee eerdergenoemde dames, Christa van Wijngaarden en Willy Sprangers, beten zich erin vast. Zij maakten deel uit van Stichting Nieuwe Woonvormen, dat later overging in SBR. Belangrijk waren locatie, structuur van de woonvorm en medewerking van de gemeente. Op de locatie die het meest ideaal leek, aan de Europalaan, tegenover de vijver, lag het terrein van voetbalvereniging SBC. “Dat SBC wilde uitbreiden kwam ons goed uit. Uitbreiden in het centrum was niet mogelijk, wel in Sonniuswijk.” En zo geschiedde. SBC vertrok en de grond kwam beschikbaar voor het nieuwe wooninitiatief.
“Ton van der Sommen was in 1994 een van de eerste bewoners van gebouw A”, vervolgt Inge, “en ze woont er nog steeds.” De oorspronkelijke plannen waren voor drie gebouwen, A, B en C. C zou pas gebouwd worden bij voldoende belangstelling. In A kwamen koopappartementen en in B huur. Dit alles bedoeld voor ouderen zonder volledige zorgbehoefte. Verbinding bleek al snel het geheim van het succes. Zowel letterlijk als figuurlijk. Door het succes en de populariteit van het complex kwam het derde gebouw er ook, met ook koopappartementen. “De drie gebouwen zijn verbonden door gangen onder het complex”, licht Inge toe, “en deze leiden naar de Sociëteit.” In de wandelgangen wordt de Sociëteit liefdevol ‘de soos’ genoemd.
Inge Bakker vertrok in 1989 uit Son en Breugel, maar keerde na bijna dertig jaar weer terug. Het bloed kruipt waar het niet gaan kan. In 2019 betrok zij haar nieuwe woonplek. Waar? Uiteraard in het complex de Blauwe Reiger! “De woonvorm is ideaal, met name ook door de soos. De soos is enorm waardevol”, benadrukt Inge. “Daar komen bewoners samen. Tweemaal per week kun je je inschrijven voor het diner en op vrijdag vanaf vijf uur is er de ontspannen borrel met hapjes, verzorgd door de onmisbare gastvrouwen. Er is een bibliotheek en er zijn initiatieven als onder meer bridge, yoga, koersbal, schilderen en biljarten. Samenhorigheid en omkijken naar elkaar, voor ouderen is dat o zo belangrijk.”
Al snel, in 2019, werd Inge gevraagd de voorzittershamer over te nemen van het bestuur van Stichting Blauwe Reiger, nadat de plek vacant werd. “Ik doe alles zo’n beetje zeven jaar, dus het is tijd om te gaan en de taken over te dragen aan de jongere garde binnen het complex. Ik heb het met enorm veel plezier gedaan. Wat we als bestuur hebben bereikt? Het loopt goed. Het ging eigenlijk allemaal vanzelf. De structuur klopt, wat prettig werkt: de voorzitters van de vve’s (A en C) en bewonerscommissie (B) maken deel uit van het SBR-bestuur en zijn medeverantwoordelijk voor het totaal.”
“Uitponden wil zeggen dat huurwoningen een voor een zullen worden verkocht zodra ze leegkomen”
Huren niet meer mogelijk
Het moge duidelijk zijn dat het complex de Blauwe Reiger populair is. Helaas zijn de appartementen niet meer bereikbaar voor huurders. De laatsten der Mohikanen zijn de zittende huurders van gebouw B. Het gebouw, dat jarenlang eigendom was van pensioenfonds Achmea Vastgoed en sinds 2020 in handen van het Maastrichtse Daelmans Vastgoed, wordt op dit moment door deze laatstgenoemde partij uitgepond. Uitponden wil zeggen dat huurwoningen een voor een zullen worden verkocht zodra ze leegkomen. Vanaf de start van dat proces was het niet meer mogelijk een appartement te huren in gebouw B. Dat is bijzonder spijtig, met name omdat er in de gemeente weinig huurmogelijkheden zijn voor de almaar groeiende groep 55-plussers. Dat belemmert doorstroming.
Zittende bewoners van de Blauwe Reiger mogen zich gelukkig prijzen. Zij wonen op een mooi plekje in het dorp, kunnen lopend (al dan niet met rollator) boodschappen doen in het centrum en kunnen gebruik maken van een soos die mensen gezelligheid biedt en die verbindt.
"Na de sluiting van de vergadering droeg Inge het stokje over aan Minny Krombeen"
Frietkar
Op vrijdag 24 april vond in de soos de SBR Jaarvergadering plaats waarvoor alle bewoners worden uitgenodigd. Voor Inge Bakker haar laatste als voorzitter. De opkomst was, zoals gewoonlijk, zeer groot. Na de sluiting van de vergadering droeg Inge het stokje over aan Minny Krombeen (69) en overhandigde symbolisch de sleutel van het complex aan de nieuwe voorzitter. “Een afscheid met een lach en een traan”, zegt Inge nog. “Afscheid doet altijd pijn, maar ik draag de stichting met een gerust hart over aan Minny.” Onder luid applaus nam Inge haar afscheidscadeau in ontvangst: hoe kan het ook anders, een beeldje in de vorm van een blauwe reiger.
En na de vergadering? De frietkar, een jaarlijks terugkerende happening, stond al klaar en was het voor de bewoners een heerlijk smikkelen van friet, kroketten, bamischijven en frikandellen, mét een drankje. Gezelliger kan bijna niet!
