Freek

‘Hoe was de zittingsavond Ans?’
‘Ach Frekie, zo jammer dat je niet mee kon. Maar het was weer leuk hoor.’
‘Dat kunnen ze hier wel: een feestje bouwen.’
‘En hield de prinses zich een beetje staande tussen al het mansvolk?
‘Pff, ja, daar is nog wel wat winst te halen hoor. Weinig vrouwen te bekennen op het podium.’
‘Nou Femke, in de harmonie zaten best veel vrouwen en bij de showgroepen overheersen de dames ook.’
‘Ja mam, lekker stereotyp weer hoor. Als we echt een stap willen zetten naar gelijkheid dan moeten er in de raad van elf toch ook vrouwen?’
‘Waarom móet dat nou weer? Het gaat toch om kwaliteit en niet om het percentage man-vrouw?’
‘Da’s nou weer echt een mannenopmerking. Welke kwaliteit heeft de raad van elf dan nodig volgens jou?’
‘Nou uhm …’
‘Zie je. Je weet het niet eens.’
‘Haha, tja, welke kwaliteiten moet je hebben voor de raad van elf. Volgens mij vooral heel veel vrije-tijd in plaats van kwali-teit.’
‘En vrouwen hebben geen vrije tijd dan?’
‘Ja natuurlijk wel. Als de kinderen naar school zijn, het huishouden klaar is en het eten op tafel …’
‘Hahaha Frekie, stop maar, anders komt dit stukkie er weer niet in.’
‘Geintje Fem. De Krutjesrapers willen juist het beeld van carnaval veranderen.’
‘Ja, precies! Dan zou de helft van de raad toch uit vrouwen moeten bestaan. Dat helpt vast ook dat vrouwen zich veilig voelen tijdens de carnaval.’
‘Oh? Ik ben toch benieuwd hoe de Krutjesrapers dat voor zich zien, Femke. Moet je dadelijk toestemming vragen voordat je aansluit in de polonaise? Zo van “vind jij het goed als ik mijn handen op jouw schouders leg? Ja, oke, dan sluit ik aan. Kom ik zo te dichtbij? He verdorie, mijn armen zijn jammer genoeg niet langer. Voelt dat niet oke voor jou? Dan ga ik er wel tussenuit. Oh, versta je me niet? ja, de muziek staat zo hard, ik moet eigenlijk te dichtbij komen, maar dan is mijn buik misschien net te dik.” Dat liedje is al lang afgelopen voordat de polonaise goed op gang komt.’
‘Ja Ans, da’s wel waar. Dan gaat alle spontaniteit er vanaf. En Fem, hoeveel vrouwen ken jij eigenlijk die zich onveilig voelen. Zijn dat er echt zoveel? Of roepen vrouwen gewoon wat harder?’
‘Freek serieus? Ga jij nou met mij in discussie over hoe vrouwen zich voelen?’
‘Nee Fem, ik stel gewoon een vraag. Want je moeder is ook een vrouw en die ziet het blijkbaar anders. En ik als onwetende man, begrijp dat niet hè: al die tegenstrijdige signalen.’
‘Maar mam, je meent dat toch niet serieus?’
‘Nou, eigenlijk wel Femke. Ik ben voor de duvel niet bang. Als ze mij meelokken, laten ze me bij de eerste lantaarnpaal wel los. Schrikken ze zich een hoedje van dat oud vel.’
‘Mam!’
‘Ja maar Femke, ik mag toch net zo goed zeggen dat ik me níet onveilig voel, als dat jij, en alle andere vrouwen zich wél onveilig voelen. Daarmee zeg ik toch helemaal niet dat die mannen maar om zich heen mogen grijpen.’