Freek

‘Heb je al nieuwe kleren gekocht Ans?’
‘Waar heb ik nieuwe kleren voor nodig? Gaan jullie tóch trouwen! Leuk Frekie, effe kijken wanneer Femke mee kan gaan shoppen. Wanneer moet het klaar hangen, Frekie? En moet het heel erg chique zijn? Ik hoop het eigenlijk niet, want daar ben ik niet zo van. Maar ik pas me wel aan hoor!’
‘Ho Ans, Fem heeft mij nog niet gevraagd, dus je hoeft geen kleren te kopen voor onze bruiloft.’
‘Oh. Jammer. Wáárvoor dan wel?’
‘Nou, voor als je een van de week een lintje krijgt natuurlijk.’
‘Ach mafkees. Ik krijg heus geen lintje hoor. Ik zou niet weten waarvoor.’
‘Dat kan ik wel voor jou bedenken Ans. Al die jaren dat je als vrijwilliger bij de Emiliusschool werkt? En al die maaltijden die je voor de buurman kookte? Oppas voor de buurtkinderen. Voorleesmoeder op school, ook toen Fem al lang van school af was. Sterker, toen Fem juf werd, werd jij ook weer voorleesoma.’
‘Da’s echt niet speciaal Frekie, daar verdien je geen lintje mee.’
‘En al die jaren dat je in al die besturen zit dan? Van het koor … van de buurtvereniging?’
‘Hoe weet jij dat allemaal?’
‘Fem vertelt wel eens wat, hè.’
‘Nou Frekie, mij niet gezien hoor. ik doe gewoon niet open als de burgemeester aanbelt. Ik moet er niet aan denken om met mijn kop in de krant te komen. En dan moet je op koningsdag ook nog op het bordes verschijnen … niks voor mij. En trouwens, er zijn er in Son en Breugel écht wel die een lintje meer verdiend hebben dan ik.’

‘Oh, wie dan?’
‘Uhm … die van het zwembad. Die timmeren echt goed aan de weg hoor, ondanks het verdriet om hun vader.’
‘Dat heet gewoon zaken doen, Ans. Goed dat die kinderen zo snel weer de blik op de toekomst hebben, maar een lintje is er voor iemand die iets doet vanuit het hart. Dat lintje is dan de beloning.’
‘Hmm, dan moet het naar alle vrijwilligers van het HOI-huis. Of wacht, nee, ik weet het. Naar Cor Essens! Jaa, die heeft echt wel een lintje verdiend.’
‘Wie is dat nou weer?’
‘Die zorgt al járen voor de dieren in het Hertenkamp. Eerst deed ie dat voor z’n werk bij de gemeente. Maar die beesten hebben niet alleen tijdens kantooruren eten en zorg nodig. Dus toen deed ie dat óók al in de weekenden en vakanties. En nou hij met pensioen is, verzorgt ie ze nog steeds. Van de week … met dat ontsnapte hertje. Heeft dagen door de bossen gelopen en liet zich niet vangen. Cor had al een hele zoekactie opgezet. Maar eigenlijk wist ie wel dat dat het reetje gewoon vanzelf terug zou komen. En ja hoor, vóór de grootse zoekactie begon, liep het reetje vrijwillig in Cor zijn armen. Hij doet dat allemaal gewoon. Dát verdient pas een lintje.’