Cees en Corrie van Erp - Hooijmaijers 60 jaar getrouwd.

Cees en Corrie van Erp-Hooijmaijers zijn op 9 augustus 60 jaar getrouwd. Cees is 86 jaar geleden geboren in Sint-Oedenrode. Hij is de jongste uit een gezin van negen kinderen. “Toen ik acht jaar oud was, wist ik al dat ik later automonteur wilde worden,” begint Cees zijn verhaal. “Onze overbuurman had een garagebedrijf en ik was daar bijna elke dag, om te kijken en als het kon om mee te helpen. Ik ben na de ambachtsschool ook meteen gaan werken bij een Ford-garage in Eindhoven. Hier heb ik 25 jaar gewerkt, daarna nog twee jaar in een Ford-garage in Helmond. Die ging failliet en toen ben ik mijn eigen garagebedrijf begonnen in de Emmastraat. Ondertussen had ik mijn middenstanddiploma en alle vakdiploma’s in de avonduren gehaald.”

Redactie: Corry van Asseldonk

Corrie (83) is een echte “Sonse”. Ze is geboren in de Boslaan en opgegroeid in de Willemstraat. Ze is de op een na jongste uit een gezin van elf kinderen. Zoals alle meisjes in die tijd ging Corrie naar de Huishoudschool, maar na een jaar moest ze al gaan werken bij “DE Sok” in Sint-Oedenrode. Twee jaar later was ze aan de beurt om thuis te komen werken. Dit heeft ze gedaan tot ze trouwden en kinderen kregen.

Cees en Corrie hebben elkaar leren kennen bij van Aarle, een café aan de brug in Son. Cees ging daar tijdens zijn diensttijd een keer toevallig dansen en daar sloeg de vonk over. Na zeven jaar verkering kreeg het stel een huis toegewezen in “De Vloed”. Ze trouwden, waarbij Corrie een jurk van haar zus leende. Het huis bleek al snel te klein en ze konden het huis ruilen met mensen in de Emmastraat. Dit huis was ruimer en er kon een garage bijgebouwd worden. “Dus ik kon hobbyen,” lacht Cees.

Het leven van Corrie heeft altijd in het teken gestaan van “zorgen”. Ze kregen twee kinderen, Carlo en Hermien. Inmiddels hebben ze zes kleinkinderen en een achterkleinkind van zes maanden. “We zijn heel blij dat we dat nog mogen meemaken,” vertelt een trotse Corrie. Elke dinsdag komen de kinderen met hun partners en kleinkinderen eten. De ene week is het macaroni en de andere week de Hollandse pot. En voor de kleinkinderen is er altijd wat lekkers in huis. In de tijd dat Cees zijn eigen garagebedrijf had, zorgde Corrie ervoor dat het er altijd netjes uitzag en natuurlijk konden de klanten voor koffie bij Corrie terecht.

“Na twintig jaar, toen ik 63 jaar oud was, moest ik vanwege gezondheidsklachten stoppen met mijn bedrijf,” blikt Cees terug. “Maar ik knapte weer goed op en ben tot op de dag van vandaag nog iedere dag bezig. Ik heb de gave dat ik niet alleen auto’s kan repareren, maar ik doe ook hele verbouwingen voor de kinderen en kleinkinderen weten me inmiddels ook te vinden als er iets gerepareerd moet worden. Mijn grote trots is onze camper die ik zelf helemaal gerestaureerd heb. Dat is echt ‘een plaatje’.”

Cees en Corrie gaan elke zaterdag samen met een bevriend echtpaar koffiedrinken, nieuwtjes uitwisselen en daarna gezellig met z’n vieren een hapje eten. Vanwege een vervelende oogziekte kan Corrie niet meer fietsen, dus maken ze nog regelmatig een rondje op een duofiets.

Vroeger gingen ze elk jaar met de kinderen drie weken op vakantie met de caravan naar het buitenland. “Het waren de enige drie weken dat hij schone handen had,” lacht Corrie. Daarna gingen ze met de camper, met kinderen of kleinkinderen. Maar in 2010 zag Cees op een vakantiebeurs een reis naar Zuid-Afrika, compleet met een jeep en kampeeruitrusting. Dat leek hem wel wat, en samen met enkele mannen hebben ze deze reis geboekt. Op de een of andere manier had Zuid-Afrika zijn hart gestolen, en volgden er nog meer reizen, telkens naar een ander gebied in Zuid-Afrika. Tijdens een rondreis door Uganda raakten ze in gesprek met de directie van een opleidingsschool voor diverse beroepen. Cees heeft toen samen met enkele mensen de “Stichting Pro Afrika” opgezet. Ze hebben er samen voor gezorgd dat er een opleidingscentrum voor houtbewerking ontstond in Kanungu, Uganda. “Al die reizen en dit project, dat is een enorm avontuur geweest,” vertelt Cees. “Dat had ik voor geen geld willen missen.”

Samen kijken ze terug op een mooi leven. “We hebben nooit ruzie gehad,” vertelt Corrie. “Cees is altijd bezig, en ik zorg voor iedereen, dus dan heb je geen tijd om ruzie te maken. Het is belangrijk om elkaar vrij te laten.” Voor hun diamanten huwelijk houden ze een feest bij De Zwaan voor kinderen, kleinkinderen, familie, buren en kennissen. “En we hopen dat je over vijf jaar nog een keer langs kunt komen,” sluit het bruidspaar lachend af.