In gesprek met de lijsttrekker van…

Son en Breugel - Op 14, 15 en 16 maart kan ik stemmen voor de gemeenteraad, en dat is belangrijker dan ooit. Gezondheid, klimaat en woningnood vragen ook om besluiten van ons eigen gemeentebestuur. Na de verkiezingen komt er een nieuw college van Burgemeester en Wethouders, dat de komende vier jaar alle plannen uitvoert. Maar aan wie geef ik mijn stem? Dit jaar strijden maar liefst acht partijen om de 17 zetels in de raad. Ik heb last van keuzestress.

Redacteur: Arndt van Ruremonde
Fotograaf: Wil Feijen

In DeMooiSonenBreugelKrant verschijnt net vóór de verkiezingen een extra uitgave waarin de standpunten van de partijen worden vergeleken. Tot die tijd interview ik elke week één lijsttrekker. Dit keer ben ik bij Martien Merks van de VVD. Op een donderdagavond heb ik de juiste straat zo gevonden, maar in het donker zijn de huisnummers bijna niet te lezen. Na wat zoeken heb ik eindelijk het juiste huis gevonden.

Voorbereid
In huize Merks gaat het gezegde op ‘een baasje gaat op zijn hond lijken’. Niet dat Martien op zijn hond lijkt, maar de lijsttrekker en zijn hond verwelkomen me allebei even enthousiast. De enorme keukentafel is normaal bedoeld voor de Brabantse gezelligheid van een gezin van vier kinderen en aanhang en het eerste kleinkind. Zonder hond, maar met een kop koffie maken we kennis met elkaar. Martien vertelt me dat hij zich vier jaar op allerlei manieren serieus heeft voorbereid op een rol in de politiek en dat de verkiezingsleus van de VVD alles zegt over waarom hij de lokale politiek belangrijk vindt.

Tijd voor andere tijden
Volgens de kersverse VVD-lijsttrekker wordt er in ons dorp te veel aan losse maatregelen gewerkt en te weinig uitgelegd aan de inwoners. Een voorbeeld is de hele discussie over het onderhoud van de bossen. Het was beter geweest als er eerst een bosvisie voor de lange termijn was gemaakt. Als je dat daarna goed uitlegt aan de inwoners, dan komt er ook meer steun voor de uitvoering van onderhoud. Een ander voorbeeld is de woningbouw. Iedereen weet wel dat er in Nederland een woningbouwprobleem is. We moeten dan eerst bedenken welke oplossingen bij ons dorp passen. Vanuit die visie kun je beter uitleggen of een project als de tiny houses in het Sonniuspark past bij de Son en Breugelse aanpak van het woningbouwprobleem. De tijd van alleen maar werken aan losse ideeën is voorbij. We moeten een dorp met visie worden: wie willen we zijn, hoe willen we leven en hoe willen we dat het dorp er op de lange termijn uitziet.

Visies
Martien vertelt het met volle overtuiging. Ik snap wel wat hij bedoelt, maar ik vind het niet erg duidelijk. Visies zijn er in het verleden al zo veel geweest. Heeft de VVD dan zelf geen mening over hoe ons dorp er over twintig jaar uit moet zien en hoe we samen leven in Son en Breugel? De lijsttrekker lacht breeduit en heeft zijn antwoord direct klaar: ons dorp moet allereerst leefbaarder worden: minder geluidsoverlast van Eindhoven Airport en de A50 en minder fijnstof en stankoverlast. Maar het gaat ook over goede straten en stoepen en veilig door het dorp kunnen. De partij wil dat er meer wordt gehandhaafd op overlast.

Ander bestuur
Maar ook moet de manier van besturen anders. De VVD wil dat inwoners gemakkelijker bij de gemeente en de raad terecht kunnen, bijvoorbeeld door het instellen van wijkraden of wijkvertegenwoordigers. Nu drukken wethouders te veel een stempel op de toekomst van ons dorp. De gemeenteraad moet vanuit een eigen visie de koers voor de toekomst bepalen. Martien vertelt dat burgemeester en wethouders beter moeten gaan beseffen dat ze werken voor de inwoners.

Samenwerking
De versplintering in de gemeenteraad heeft volgens Martien te maken met het functioneren van de raad. Dat betekent ook dat de partijen in de raad steeds kleiner worden. Hij ziet een raadsbreed akkoord als de beste oplossing voor samenwerking na de verkiezingen. De lijsttrekker is overtuigd van het VVD-verhaal en verwacht ten minste drie zetels: “Dat hebben we ook minimaal nodig om een echte verandering voor elkaar te krijgen.” Ongevraagd vertelt Martien me dat hij plaatsmaakt voor een ander als de verkiezingen voor de VVD slechter uitpakken. Maar voor een andere aanpak zijn er in het gemeentebestuur ook andere mensen nodig. Hij vraagt zich hardop af of degenen die nu in het bestuur zitten en gewend zijn op hun manier te werken, wel in staat zijn om te veranderen. Er is volgens hem wat meer pit en nieuw bloed nodig.

Anders werken kost tijd
Ik vertel Martien over wat ik wijzer ben geworden van de interviews met andere partijen; die willen vooral een warm en sociaal dorp. Na de verkiezingen zal er onderhandeld worden met andere partijen. Wil de VVD dan wel meedoen als de anderen geen oog hebben voor anders besturen en het werken vanuit een visie? Daar is de lijsttrekker heel duidelijk over: anders werken kost tijd. Wij willen alleen samenwerken in een nieuw college als we afspreken dat het over vier jaar echt anders gaat. Tot die tijd moeten er natuurlijk wel gewerkt worden aan een beter dorp.

Breugel
De foto is gemaakt op het Pieter Brueghelplein. Breugel én Son zijn allebei fijn om te wonen. De aandacht gaat vaak uit naar Son, maar de VVD wil er ook voor Breugel zijn. Martien komt nog een keer terug op het werken vanuit een visie. Die was er voor Breugel Bruist, maar nu worden er alleen enkele losse delen uitgevoerd. Hij bepleit het aanstellen van een centrummanager in Son en ook in Breugel.

Leefbaar, gezond en veilig
Ik overdenk ons gesprek als ik weer naar huis ga. Net als alle andere partijen wil de VVD een beter dorp voor de inwoners: leefbaar, gezond, veilig. De partij wil ook extra aandacht voor de ondernemers die moeite hebben om rond te komen door de coronacrisis. Maar Martien heeft me vooral meegenomen in hoe de VVD dat allemaal wil bereiken: anders werken, meer invloed van de inwoners en verbeteren vanuit een visie. Volgende week spreek ik Mireille Bonnier. Ik ben nieuwsgierig of deze lijsttrekker van het CDA het ermee eens is dat het bestuur moet veranderen.