Verhaal van een vluchteling

Son en Breugel - Akram (28) groeide op in Juban, een stad in het door conflict geteisterde gouvernement Ad Dali’ in Jemen. Hij leidde een rustig leven, studeerde overdag aan een vakschool om elektricien te worden en werkte ’s avonds als ober in een klein restaurant. Hij was de enige kostwinner voor zijn familie en droomde van een betere toekomst. Zijn vrije tijd bracht hij door met vrienden, vaak op het voetbalveld. Maar hij vond het ook fijn om alleen te zijn en naar de zonsondergang te kijken.

Toen de Houthi-milities zijn stad overnamen werd alles anders. Controleposten en militaire inspecties maakten het dagelijkse leven moeilijk en gevaarlijk. “Het kostte uren om van de ene naar de andere plek te reizen vanwege de vele controleposten. Mensen verloren soms hun leven bij deze inspecties”, aldus Akram. De situatie werd steeds nijpender en Akram zag met lede ogen hoe vrienden met wie hij ooit voetbalde nu wapens droegen. “Ze waren gerekruteerd door de milities”, vertelt hij, wat hem uiteindelijk deed besluiten te vluchten.

Credit: Amr Akel

Akram vond een smokkelroute naar Turkije. Daar kwam hij tot de schokkende ontdekking dat mensenhandel inmiddels een bloeiende industrie was geworden. Hij maakte een overeenkomst met een smokkelaar om hem per boot naar Griekenland te brengen, maar de tocht was allesbehalve veilig. “De boot was klein en overvol met vrouwen, kinderen en ouderen”, herinnert hij zich. Na een lange en uitputtende reis bereikte hij Griekenland, waarna hij zijn weg vervolgde naar Nederland.

In Nederland kwam Akram terecht in verschillende opvangcentra, waaronder Ter Apel en Leeuwarden. Hij verblijft momenteel in Son, waar hij hoopt een nieuw leven op te bouwen. Ondanks de onzekerheden blijft Akram vasthouden aan zijn droom om als elektricien te werken en de Nederlandse taal te leren. “Soms verlies ik de hoop”, geeft hij toe, “maar de mooie herinneringen aan het kijken naar de zonsondergang maken me optimistisch, want ik weet dat na iedere nacht weer een dag komt.” Met deze hoop kijkt Akram uit naar een nieuwe dageraad, zowel in zijn eigen leven als voor de mensen in Jemen.