
Liefde in bevrijding
Remember SeptemberSon en Breugel - In september 1944, aan het einde van de Tweede Wereldoorlog, bevond Cyril (15-11-1921, Clevedon, Engeland) zich aan de frontlinies bij de brug in Son en Breugel. Hij vocht moedig voor de bevrijding van Nederland bij de RAF tijdens Operatie Market Garden. Na maanden van gevechten en ontberingen verlangde hij naar vrede en een nieuw begin.
Nelleke (4-1-1925, Eindhoven) was destijds in Eindhoven, een stad die zwaar had geleden onder de Duitse bezetting. Ondanks de donkere tijden had ze altijd hoop behouden op bevrijding en betere dagen. Toen eerst het dorp Son en Breugel op 17 september en een dag later Eindhoven op 18 september 1944 werden bevrijd, barstte de stad waarin Nelleke woonde los in feestvreugde.
Cyril bevond zich ook in Eindhoven en hij hoorde de muziek en het gelach dat de straten vulde en werd aangetrokken door het geluid van de bevrijdingsfeesten. Zijn blik viel op een jonge vrouw tussen de feestvierders die uitbundig lachte en danste. Het was Nelleke, en hun ogen ontmoetten elkaar in een moment van magische stilte te midden van het feestgedruis.
Cyril trok de stoute (dans)schoenen aan en vroeg haar ten dans. Hij vertelde haar over zijn avonturen aan het front en de gevaren die hij had doorstaan. Nelleke luisterde met bewondering en respect, terwijl ze haar verhalen deelde over het leven onder de bezetting en de hoop die haar staande had gehouden. Uren vlogen voorbij en ze bleven praten, lachen en dansen. Cyril voelde iets in zijn hart opbloeien, iets wat hij niet meer had gevoeld sinds de oorlog begon. Nelleke voelde hetzelfde; deze ontmoeting voelde bijzonder en liefdevol.
In de dagen die volgden brachten ze zoveel mogelijk tijd samen door. Cyril had nog steeds verplichtingen als soldaat, maar elke vrije minuut bracht hij met Nelleke door. Ze wandelden door de herstellende stad, spraken over hun dromen en plannen voor de toekomst. Hun band werd sterker met elke dag.
Cyril moest terug naar Engeland vanwege de demobilisatie en hun afscheid was zwaar. Precies 1 jaar later, op 18 september 1946, vertrok Nelleke (inmiddels 21 jaar) naar Engeland en een maand later, op 26 oktober, trouwden Cyril Bigwood en Petronella Wilbers in Clevedon, alwaar ze ook gingen wonen; een charmant kustplaatsje dat hen de rust en stabiliteit bood waarnaar ze verlangden. En daar, in de geboorteplaats van Cyril, begonnen ze hun leven samen opnieuw, ver weg van de oorlogsherinneringen.
![]()
Liefde in bevrijding - Ingezonden Annemieke van Tinteren
Nelleke heeft altijd gewerkt terwijl ze haar gezin grootbracht en Cyril ondersteunde in zijn carrière. Hun liefde bleef groeien en bloeien in de vredige omgeving van Clevedon. Na verloop van tijd werden ze gezegend met twee kinderen: een zoon genaamd Peter (26-7-1947) en een dochter genaamd Gillian (4-2-1952). Hun kinderen brachten nieuwe vreugde en betekenis in hun leven. Uiteindelijk kregen ze vier kleinkinderen: Anya, Philip, Jon en Joe.
Cyrils en Nellekes liefde was een voorbeeld van hoe zelfs in de donkerste tijden liefde kan bloeien en hoop kan zegevieren. Hun ontmoeting tijdens de bevrijdingsfeesten in Eindhoven en hun nieuwe leven in Engeland inspireerde hun kinderen en kleinkinderen. Het was een bewijs van de kracht van liefde en de mogelijkheden van een nieuw begin, zelfs na moeilijke tijden.
Geschreven door Annemieke van Tinteren
Mijn (oud)tante Nelleke, tante Nelly zoals wij haar noemden (zus van mijn oma Riekie van der Pluijm-Wilbers), overleed op 21 februari 2003 op de leeftijd van 78 jaar. Mijn (oud)oom Cyril heeft de 60-jarige bevrijdingsfeesten in ons Son en Breugel op het Oranjeveld (en op het Stadhuisplein in Eindhoven) nog meegemaakt in 2004. Ik was zwanger van ons 2e kind en mijn opa en oma waren er ook nog bij. Ome Cyril genoot van alle aandacht. Onze familie in Nederland heeft altijd een heel sterke band gehad met de familie in Engeland. Oom Cyril overleed op 20 februari 2015 op 94-jarige leeftijd. Dit jaar tijdens de 80-jarige bevrijdingsfeesten zullen zijn kleindochter Anya Bigwood (mijn achternichtje, vernoemd naar mijn moeder Anja) en haar man Mark Varney ons vergezellen tijdens de bevrijdingsfeesten in ons dorp - opdat we nooit vergeten!






















