Hoe Irene eenzame mensen een luisterend oor biedt

Son en Breugel - Irene Wilcke is momenteel al 2,5 jaar met pensioen en al voordat ze stopte met werken had ze zich voorgenomen om vrijwilligerswerk te gaan doen, omdat ze graag nog een onderdeel van de maatschappij wilde blijven en wat wilde toevoegen aan onze samenleving.

Na haar pensionering kwam ze in contact met Ismene Borger van de LEVgroep en met haar heeft ze een aantal mogelijkheden doorgenomen en besloten dat ze bezoekvrijwilliger voor de LEVgroep zou worden. “Dat houdt eigenlijk in dat je meestal oudere mensen bezoekt die eenzaam zijn en behoefte hebben aan gezelschap, met wie je bijvoorbeeld een kop koffie drinkt, met ze gaat wandelen of zoiets dergelijks”, vertelt Irene.

Ze kwam in contact met een oudere dame die zelf niet meer kon lopen, maar wel heel graag regelmatig naar de markt wilde, een stukje wilde wandelen of winkeltjes kijken in het dorp. Ze trokken er wekelijks samen op uit. “Zij vond het heerlijk om lekker zittend in de rolstoel buiten te komen en ik genoot van haar verhalen. Ik denk dat je als vrijwilliger veel kunt doen om de eenzaamheid van mensen wat te verlichten”, aldus Irene.

Later zag ze op de site van de LEVgroep een vacature waarin vrijwilligers gevraagd werden in het maatschappelijk werk; dat leek Irene ook heel interessant. “Het is heel divers wat er dan langskomt. Je werkt altijd samen met de maatschappelijk werker en zij bespreken met jou wat iemand nodig heeft maar waar de tijd vanuit het maatschappelijk werk ontbreekt”, vertelt Irene. Het betreft mensen die graag een stuk wandelen of een kop koffie drinken om even hun hart te kunnen luchten.

Soms kan ze iemand helpen om zijn weg te vinden in het dorp, of iemand begeleiden die het spannend vindt om iets te ondernemen. “Ik vind het fijn om dit te kunnen doen en je merkt dat mensen het ook heel prettig vinden om een luisterend oor te hebben”, aldus Irene.