Herma en Piet Oosting-Visser 65 jaar getrouwd

Son en Breugel - Herma, die geboren is in Baarn en Piet in Groningen, ontmoetten elkaar meer dan 65 jaar geleden op een zeilkamp in Friesland in 1959. Dat een 65-jarig huwelijk een ijzersterk huwelijk heet is hier heel duidelijk. Ze genieten nog elke dag van elkaar.

Redactie: Corry van Asseldonk

In 1961 kochten ze een appartement in Diemen. Hier zijn ook hun kinderen geboren, twee zonen en een dochter. Vanwege het werk van Piet als medewerker op het natuurkundig laboratorium van Phillips zijn ze naar de Scheldelaan in Son verhuisd. “Ik heb er 25 jaar gewerkt en ik heb een fijne loopbaan gehad”, blikt Piet terug.

Herma heeft na haar studie op de muziekschool in Hilversum in verschillende koren gezongen. Dat doet ze nu nog, al is het wel wat minder geworden, lacht ze. Het beperkt zich nu tot de cantorij van de protestantse kerk. Bij de kerk zijn Herma en Piet al hun hele leven actief betrokken.

Toen het echtpaar in 1968 in Son kwam wonen heeft Herma zich vrijwel meteen op het vrijwilligerswerk gestort. Vol trots begint Herma te vertellen hoe ze de hele Scheldelaan zo ver heeft kunnen krijgen om mee te doen aan de carnavalsoptocht. Dit hebben ze jaren volgehouden. Het was een prachtige ervaring. Het is zo belangrijk dat je een goede vriendschappelijke verbintenis met elkaar hebt in je eigen straat. Een aantal jaren waren ze gastgezin.

Samen met haar buurvrouw Elly Scheer had Herma vanaf 1978 een biologische moestuin in Breugel. Daar ging heel veel tijd in zitten en Piet deed na zijn pensioen gezellig mee vertelt Herma.

Na dat pensioen in 1994 kwam er ook tijd voor andere activiteiten. Talrijke lange-afstandswandelingen in binnen- en buitenland, o.a. Santiago de Compostela en Pieterpad. Ze waren een aantal jaren actief in het Vluchtelingenwerk. Piet zag je weer in de collegebanken: filosofie, theologie en geschiedenis. Hij schreef erover in het kerkblad Woord en Daad, waar hij samen met Arie van der Harst in de redactie zat.

Nog steeds zijn Herma en Piet tentkampeerders; wel op een naturistencamping. Jarenlang in Frankrijk, de laatste jaren in Oostkapelle. Ze zijn net terug van vier weken Zeeland. Dit is een van de mooiste dingen die ze geleerd hebben: eenvoud is een verrijking van je leven, vindt Herma.

Behalve dat ze dus al jarenlang lid zijn van de Protestantse Kerk (we voelen ons als ongelovige er prima thuis, lacht Piet), zijn ze ook beiden betrokken bij de politieke partij PRO.

Samen staan we even stil bij een hele trieste gebeurtenis in hun leven. Hun oudste zoon Berthil is op 40-jarige leeftijd overleden aan de verschrikkelijke ziekte ALS.

Hun andere zoon, dochter en drie kleindochters wonen niet naast de deur en dat vinden ze best jammer.

Piet en Herma hebben in hun leven veel kostbare sociale contacten opgebouwd. Heel erg dat er zo veel mensen in familie en omgeving wegvallen. “Toch willen we graag samen met vrienden en familie ons briljanten huwelijksfeest vieren, maar we hebben het opgesplitst in vijf groepjes”, vertelt Piet. Of dat doorgaat, hangt af van een beklemde zenuw in Piets linkerbeen…

Het symbool van een briljanten huwelijk is: sterkte en kostbare liefde. Dat is bij dit echtpaar duidelijk voelbaar. “Het is een cadeautje”, sluit Piet af.