Kwartaalmagazine van Erfgoedvereniging weer verschenen

Son en Breugel - Het derde nummer van ‘HEEM Son en Breugel’ is vorige week verschenen, met vier artikelen over gebeurtenissen in onze geschiedenis.

Wist u dat het carillon in de toren van Son al weer vijftig jaar klinkt als een klok? We gaan even terug naar het Monumentenjaar 1975, toen in september feest werd gevierd met een tent op het Kerkplein, waarin de commissaris van de Koningin en burgemeester Steinweg plechtig de eerste tonen van het carillon lieten klinken.

Het was een moeizaam proces geweest, want het had er lang naar uitgezien dat de toren na de brand van 29 december 1958 zou worden afgebroken. Gelukkig waren er veel inwoners die daar fors op tegen waren. In deze HEEM-editie is te lezen hoe zij het voor elkaar kregen om én de toren te laten restaureren én de gemeenschap warm te krijgen voor een carillon.

Breugel krijgt in het tweede en derde artikel volop de aandacht. Na de Tweede Wereldoorlog werd vooral aan Son gedacht en kreeg daar de woningbouw alle ruimte met nieuwe wijken en allerlei voorzieningen. In Breugel was er weliswaar in de nabijheid van het oude dorp een nieuw wijkje ontstaan, maar duurde het tot laat in de jaren ‘60 dat ’t Eigen werd ontwikkeld, met nieuwe basisscholen en op beperkte schaal nieuwe voorzieningen.

Vanaf midden jaren ‘70 ging het snel met plannen voor Hoogstraat I en II. Met kaarten en afbeeldingen wordt in dit nummer de ontwikkeling van Hoogstraat II beschreven. Boeiend om te lezen hoe in korte tijd een agrarische omgeving veranderde en een nieuwe woonwijk met allerlei voorzieningen ontstond. Kort geleden, maar nu al geschiedenis.

In 1968 verongelukte net buiten de grens van de woonwijk Hoogstraat een Thunderstreak. Het was het derde vliegtuig dat in korte tijd binnen onze gemeente verongelukte. Het maakte grote indruk: de jonge piloot verongelukte. Aan de omgeving ontstond, anders bij de vliegramp op ’t Keske enkele jaren daarvóór, weinig schade, maar geschrokken was men wel.

Marinus Roefs schreef zijn eigen geschiedenis. Een schriftje in een map met papierwerk, na zijn dood bij ons aangeboden. Het bleek een pareltje voor ons. Hij beschreef nauwkeurig zijn leven: geboren in 1891 in een arm boerengezin. Als koeherder en klompenmaker na de lagere school aan het werk gegaan, militair in de Eerste Wereldoorlog, en enige scholing gehad, na die oorlog werkzaam geweest bij het Wilhelminakanaal, opzichter geworden in dienst van de gemeente, later medewerker bij de distributie van levensmiddelen in de crisistijd vóór en tijdens de Tweede Wereldoorlog, medewerker op het gemeentehuis na die oorlog, en toen de oude archiefstukken afgestoft en geordend.

Naast al die bedrijvigheid is hij maatschappelijk energiek betrokken geweest als brandweercommandant, financieel verantwoordelijke van de woningbouwvereniging, het Wit-Gele Kruis, de Centrale Volksbank, het Centraal Ziekenfonds, de Bejaardenbond, etc. Een duizendpoot, een ambtenaar met een maatschappelijke opdracht: voor iedereen er zijn. Wat een boeiende man. In 1957 ging hij met pensioen, maar tot zijn dood in 1981 bleef hij zich inspannen voor de gemeenschap.

Elke maandag zijn bezoekers van 10.00 tot 16.00 uur welkom in de heemkamer in het Oude Raadhuisje. Deze editie van HEEM en ook eerdere edities zijn daar voor € 5,- verkrijgbaar (zolang de voorraad strekt). De nieuwste editie van HEEM is op andere dagen ook verkrijgbaar bij Cooijmans Optiek in de Dommelstraat.