Wel drie villa’s maar geen zestien woningen

Son en Breugel - Particulieren gaan steeds vaker samen met anderen de uitdaging aan om hun eigen woning te ontwikkelen en te bouwen, vaak via Collectief Particulier Opdrachtgeverschap (CPO). Deze aanpak biedt het voordeel dat elke deelnemer zijn eigen huis op zijn eigen stuk grond kan bouwen, terwijl samenwerking met andere CPO-leden de mogelijkheid biedt om een kwalitatief beter en kostenefficiënter huis te realiseren.

Redactie: Adrie Neervoort

Een succesvol voorbeeld van een dergelijk project is de bouw van 28 woningen aan De Linge in Son en Breugel. Gedreven inwoners van Son en Breugel bouwden daar hun levensbestendige en energieneutrale woningen in het CPO-project, genaamd ‘SamenBouwen in Son en Breugel’.

De initiatiefnemers zochten deskundig advies en ondersteuning bij Vastgoedregisseur, een organisatie met ervaring in vergelijkbare projecten. Vastgoedregisseur biedt assistentie op het gebied van juridische, financiële en bouwkundige zaken, en ondersteunt tevens bij onderhandelingen en communicatie met partijen zoals aannemers.

Aad van Leeuwen van Vastgoedregisseur speelde een essentiële rol in het project. Er was aanzienlijke belangstelling, met 448 huishoudens die niet in aanmerking kwamen voor een woning in het ‘De Linge’-project. Van Leeuwen merkt op dat bijna de helft van deze belangstellenden afkomstig was uit Son en Breugel.

Van Leeuwen nam contact op met deze groep en ontdekte dat velen van hen 55-plussers waren die op zoek waren naar een bungalow: “We hebben hen gevraagd wie geïnteresseerd was in deelname aan een volgend CPO-project en wie bereid was om als voortrekker op te treden. Uiteindelijk meldden zich 17 mensen uit deze groep aan, wat aangeeft dat zij het initiatief wilden nemen om het project te starten.”

Van Leeuwen bracht de gemeente Son en Breugel direct op de hoogte van het groeiende enthousiasme voor een nieuw CPO-project binnen de gemeente: “Echter, de gemeente liet weten dat er geen beschikbare locaties waren voor een dergelijk project, en als die er al waren, vielen ze onder de controle van een projectontwikkelaar.”

Van Leeuwen begon een zoektocht naar mogelijke locaties voor een CPO-project. Tijdens deze zoektocht kwam een stuk grond aan de Rooijseweg en Planetenlaan naar voren als een geschikte locatie. Hij ging in gesprek met de grondeigenaren, die al eerder pogingen hadden ondernomen om daar iets te ontwikkelen, zonder succes. Van Leeuwen nam het initiatief om een plan op te stellen, rekening houdend met de leeftijd en samenstelling van potentiële kopers. Het resultaat was een kleinschalig, niet te dicht bebouwd plan voor 16 boerderijachtige semibungalows, geïnspireerd door de omgeving met veel boerderijen. Dit plan werd vervolgens vertaald naar een schets.

Helaas valt de voorgestelde locatie binnen het buitengebied, waar de provincie momenteel alleen kleinschalige bebouwing toestaat, zoals maximaal 3 villa’s. Van Leeuwen erkende dat dit de uitvoering van hun plan bemoeilijkt. Tegelijkertijd merkte hij op dat de provincie zeer geïnteresseerd is in consumenteninitiatieven, vooral collectieve woninginitiatieven, en zelfs een subsidieregeling hiervoor heeft opgezet.

Van Leeuwen weet dat de provincie de voorkeur geeft aan kleinschalige bebouwing op de beoogde locatie, en zijn plan voor 16 bungalows valt wat hem betreft binnen dat kader. Hij gelooft dat met ondersteuning van de gemeente de provincie overtuigd kan worden. Hij motiveerde dit door te zeggen dat de provincie met name in dorpen de meerwaarde ziet van mensen die gezamenlijk de stap naar wonen zetten. Zijn ervaring is dat wanneer een gemeente een project ondersteunt, de provincie Noord-Brabant momenteel serieus bereid is om naar de mogelijkheden te kijken, gezien de urgente woningnood en de uitdagingen waarmee we worden geconfronteerd, samen met de beperkte beschikbare ruimte.

Van Leeuwen benadrukte dat het voorgestelde plan momenteel geen steun heeft van de gemeente Son en Breugel. Hoewel ambtenaren serieus naar het plan hebben gekeken, concludeerden ze dat het als niet uitvoerbaar werd beschouwd. Dit betekent feitelijk dat, ondanks de dringende behoefte aan woningen, een plan voor 3 villa’s onder de huidige afspraken en restricties wel direct kan doorgaan, terwijl een plan voor de kleinschalige bouw van 16 woningen dat niet kan.

Van Leeuwen betreurt dat verschillende beleidsaspecten binnen de gemeente hebben geleid tot dit besluit. Hij benadrukte dat de gemeente hun plan als te massaal beschouwt, waarbij zowel ruimtelijke als verkeersafhandelingsaspecten een rol spelen. Hoewel hij begrip toont voor de ambtenaren die zich aan geldende afspraken en regels moeten houden, begrijpt Van Leeuwen juist niet de houding van de gemeente. Hij legt uit dat wanneer een gemeente eenmaal achter een locatie staat, de provincie meestal bereid is om in gesprek te gaan over de locatie en de mogelijke kansen. Deze ervaring hebben wij ook elders meegemaakt, aldus Van Leeuwen.

Hij onderstreept dat als de gemeente niet achter het project staat, het zeker niet zal doorgaan omdat draagvlak essentieel is; dat is de eerste stap. Hij betreurt het dat een enthousiaste groep potentiële kopers samen met grondeigenaren nu niet de kans krijgt om dit aangepaste kleinschalige bouwproject te realiseren vanwege beperkingen in de huidige beleidskaders.

Volgens de gemeente Son en Breugel klopt het dat de gemeente geen contact heeft opgenomen met de provincie, “Dit omdat wij een dergelijke ontwikkeling voor dit gebied niet wenselijk vinden. Wij zijn samen met de initiatiefnemers in gesprek over alternatieve mogelijkheden”. aldus de gemeente..

Van Leeuwen hoopt dat de gemeente haar besluit heroverweegt. Hij wijst erop dat het lijkt alsof de gemeente niet kijkt naar de mogelijkheden, maar naar wat niet kan. “Ik hoop dat de gemeente Son en Breugel moed toont en mee gaat kijken hoe we dit plan wel van de grond krijgen.