Column Luc: Een zachtgekookt ei

Een eitje koken, het is een fluitje van een cent. Water in een pannetje doen, het gas aan en als het water kookt, het eitje erin. Dan drie tot vier minuten koken, en klaar is kees. Een kind kan de was doen. Ik eet niet vaak een gekookt ei. Of een gebakken ei, wat dat betreft. Er is geen bijzondere reden voor. Soms heb ik er zin in, maar meestal niet.

Vandaag dus wel. Het eitje ging volgens het bovenstaande proces het pannetje in, zodra het water begon te borrelen. Na precies drie minuten haalde ik het ei eruit. Of ik toch iets langer had moeten wachten, tot het water wat fanatieker ging borrelen, of dat drie minuten toch echt te kort is, ik weet het niet. Rauw was het ei niet, hardgekookt evenmin. Het was een beetje er tussenin. Het binnenste gedeelte van het ei was nog vloeibaar, het eigeel zag eruit alsof de warmte van het kokende water niet eens in de buurt was geweest. Alsof het eigeel de warmte in de verte gewaarwerd en dacht: ‘Puh! Mij raakt het niet’.

‘Getsie!’ dacht ik. En nu?

Nadat ik het vloeibare gedeelte had weggegooid, ging het wel. De rest was goed eetbaar. Het was nog een beetje vloeibaar, dus ik dacht: ik doe het op een boterham! Dat bleek toch niet zo’n goed idee. Waar ik niet op gerekend had, was dat het ei vloeibaarder was dan ik gedacht had. Het stroomde als een rivier van mijn boterham, telkens als ik een hap nam. Als een gele rivier, dus. Ik hou wel van soppen. Vroeger, toen ik nog thuis woonde, aten we ’s zaterdags altijd brood met iets warms. Soms was dat lever, waar ik niet zo van hou. Mijn moeder zette de pan met lever op tafel, het orgaanvlees liet ik aan me voorbijgaan. Als de pan eenmaal leeg was, doopte ik met plezier mijn boterham in de achtergebleven jus. Op de een of andere manier vind ik leverjus het lekkerst. Beter dan levertraan.

Terug naar het ei. Soppen in het eigeel, dat al gauw mijn bord bedekte, was niet wat ik oorspronkelijk voor ogen had. Het viel ook niet mee, met het overige deel van het ei nog óp de boterham. Zo goed en kwaad als het ging, kweet ik me van mijn taak. Het resultaat smaakte op zich best. Van een minder dan perfecte situatie moet je toch het beste maken. Dat was aardig gelukt. Met een goedgevulde maag plaatste ik het geelgekleurde bord in de vaatwasser, dat was nu zijn probleem. Ik begon aan mijn middag.

Een zacht ei koken, het valt nog niet mee. Een te zachtgekookt ei eten is al helemaal een opgave.