Logo mooisonenbreugel.nl
Foto ter illustratie   | Fotonummer: 1c812b
Foto ter illustratie (Foto: Adrie Neervoort)

Column Luc; Obstakels

Son en Breugel - Het is een kleine oversteekplaats voor fietsers, op een plek waar de Boslaan haar naam eer aan doet. De oversteekplaats is bijna niet te zien, zeker niet voor de langs snellende auto's, die verrast kunnen worden door plots overstekende fietsers. Daarom zijn obstakels geplaatst zijn, in de vorm van geschakeerde hekjes, felgeel gekleurd.

Ik weet niet of er in het verleden ongelukken gebeurd zijn, voordat de hekken geplaatst werden. Het zou zomaar kunnen, zo onoverzichtelijk is het. Zeker als je even afgeleid bent, als fietser of als automobilist. Met alle prikkels om ons heen is dat bepaald niet ondenkbaar. Eén moment van onoplettendheid kan zomaar grote gevolgen hebben. Elk leven dat zo verloren gaat, of onherstelbaar verwoest wordt, is er één te veel.

Hoe vervelend ik het ook vind om tussen de hekken door te moeten laveren, ik begrijp hun functie wel. Liever dat dan een ongeluk. Dat ik niet de enige ben die de hekken vervelend vindt, is wel duidelijk. Er loopt nog steeds een breed spoor, uitgesleten in het groene strookje tussen de hekken en het bos. Langs deze weg ontweek menigeen het obstakel, dat daarmee zijn veiligheidsfunctie verloor. Daarom werd een slagboom geplaatst om de groenstrook de blokkeren, wat niet afdoende bleek te zijn. Regelmatig zag ik dat de slagboom openstond, zo konden de gemakzoekers er weer langs.

Zo ontstond een soort kat-en-muisspel, met aan de ene kant de gemakzoekers, die telkens de boom openzetten, en aan de andere kant de gemeente, die de boom weer terugplaatste. Met een dik slot erop, dat niet echt hielp. Open, dicht, open, dicht, weer open en weer dicht. Een spel zonder einde, een spel ook zonder winnaar. Totdat de gemeente dezelfde felgeel gekeurde hekken plaatste over de groenstrook, parallel aan de originele hekken. Nu kan niemand meer om dit obstakel heen.

Het is menselijk om de kortste weg te willen kiezen, de weg van de minste weerstand. Overal zie je nieuwe paden ontstaan, waar groen bedoeld is. Omdat het korter is, men geen zin heeft om te lopen, omdat men obstakels liever omzeilt. Als je obstakels omzeilt, blijven ze gewoon bestaan. Pas als je ze overwint, verdwijnen ze. Dat geldt niet voor alle obstakels, die aan de Boslaan blijft gewoon waar hij is. Felgeel gekleurd, om ons te waarschuwen voor dreigend gevaar.

Op een gegeven moment kun je de obstakels niet meer vermijden. Dan moet je er wel overheen, of er tussendoor.

Emmy Grit
Meer berichten
 
<SCRIPT SRC="//secure.adnxs.com/ttj?id=6037618&cb=[CACHEBUSTER]&referrer=mooisonenbreugel.nl&pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&postcode=569" TYPE="text/javascript"></SCRIPT>