Ravage in de bossen

Son en Breugel - Dit najaar ontstond er grote bezorgdheid voor het geplande zeer ingrijpende onderhoud van onder andere het bos de Sonse Bergen. Nu, net na de ‘ingreep’ overheerst verdriet, frustratie en boosheid bij mij en veel van de omwonenden en bezoekers van dit natuurgebied. In deze veel bezochte achtertuin van Son viel te genieten van prachtig bos, mooie doorkijkjes, rustgevende plekjes aan de Dommel, idyllisch kronkelende paadjes. Iets om heel zuinig op te zijn, toch?

De geschiedenis van de culturele- en natuurwaarden is zelfs uitvoerig beschreven door Jan Bleeker in het boekje ‘De Sonse Bergen, de geschiedenis van een uniek bos- en natuurgebied aan de Dommel’. Bosgroep-Zuid is half januari met de werkzaamheden begonnen. Ondanks bezwaren van honderden mensen weergegeven in petities, brieven, mails, telefoontjes en door de VVD ingediende moties. En ondanks een door inwoners aangedragen uitvoerig rapport voor een alternatieve vorm van onderhoud volgens de methode ‘Natuurvolgend beheer’. 

Nog even was er de stille hoop op die andere aanpak in de Sonse Bergen, kleinschaliger, minder ingrijpend. Was er misschien toch geluisterd naar de inwoners? Maar nee, die hoop is vervlogen. Hoe inwoners dachten over de aanpak, dat deed er blijkbaar niet toe. Hoezo burgerparticipatie? Dat staat toch hoog in het vaandel bij deze gemeente?

Het geliefde kleine bos is binnen een week veranderd in een slagveld. Honderden gezonde bomen zijn geveld en werden als rijke oogst op keurige rijen hoog opgestapeld. De leuke paadjes zijn kapotgereden. De dode kronen van de grove dennen blijven op de grond achter, want ‘dat is goed voor de bodem en de beestjes’ (waren het niet juist die naalden die verzuring van de bodem verergeren?). 

De chaos van geknakte en halfomgevallen bomen maken het treurige beeld compleet. Het bosgevoel is verdwenen. De samenhang tussen planten en bomen is weg. Waar we ons ‘geborgen’ voelden in een mooi stukje natuur, lopen we nu in een kapotgemaakt landschap met aan alle kanten zicht op huizen, de weg of de gebouwen van de sauna.

Ja, Bosgroep-Zuid had al gewaarschuwd: het bos zou er uit gaan zien alsof er een orkaan heeft gewoed. Nou dat is inderdaad heel goed gelukt. Ook in mij is een orkaan van gedachten en emoties aangewakkerd. Eerst een ravage aanrichten om de natuur te helpen lijkt op zijn minst erg tegenstrijdig. Wat mij betreft is het hoog tijd voor die nieuwe visie op bosbeheer.

Leontine Reinbergen