112 kilometer voor de Onzichtbare Frontliners!

Son en Breugel - Afgelopen zaterdag 12 september stond Son en Breugel in het teken van een bijzondere uitdaging. Vanaf het monument De Parachutist vertrokken namelijk een aantal deelnemers van stichting De Onzichtbare Frontliner voor een tocht van maar liefst 112 kilometer binnen 24 uur. Een tocht die niet alleen draait om snelheid of prestatie, maar om aandacht voor de gezinnen die dagelijks te maken hebben met de gevolgen van PTSS.

Want wanneer een militair, veteraan of hulpverlener kampt met PTSS, raakt dat niet alleen die persoon zelf. Ook partners en kinderen dragen mee, en vaak zonder dat de buitenwereld ziet wat er thuis speelt. Juist voor die gezinnen zet stichting De Onzichtbare Frontliner zich in.

Bij de start werden de lopers, vrijwilligers en aanwezigen toegesproken door de voorzitter. Ook burgemeester Suzanne Otters-Bruijnen was aanwezig. Ze trok zelf de wandelschoenen aan en liep het eerste gedeelte van de route mee richting de molen in Eerde; een bijzonder gebaar van betrokkenheid bij zowel de deelnemers als het doel van de stichting en dat werd enorm gewaardeerd.

Als dank voor haar steun en betrokkenheid ontving burgemeester Suzanne Otters-Bruijnen namens de stichting een speciale coin; een tastbaar symbool van waardering en verbondenheid, twee zaken die voor De Onzichtbare Frontliner centraal staan.

Na het vertrek uit Son en Breugel ging de tocht verder via een deel van de historische Airborne-route. Onderweg werden de deelnemers dag en nacht ondersteund door vrijwilligers: een topteam! Mensen die in het dagelijks leven onder andere werkzaam zijn in de zorg, op de ambulance, een massagesalon hebben, een klim- en activiteitenpark bezitten, binnen Defensie en Politie, stonden ook nu weer klaar om anderen te helpen.

Onderweg zijn meerdere deelnemers zichzelf tegengekomen. Ze hebben pijn gehad, ze hebben moed getoond, ze hebben laten zien wat verbondenheid is en ze hebben vooral gestreden tot het einde! Na 112 zware kilometers lag de finish bij de Veteranenkapel, het Huis van de Brigade in Schaarsbergen. De lopers liepen achter de Falcon Guards aan richting de kapel. Hier werden ze binnengeklapt door de organisatie, familie, vrienden, collega’s en veteranenzaken 11 Luchtmobiele Brigade.

De echte opbrengst van deze tocht laat zich niet alleen in kilometers uitdrukken. Iedere stap werd gezet om aandacht te vragen en geld op te halen voor mensen die vaak buiten beeld blijven, maar zoals elk jaar kijken de deelnemers de gezinnen recht in hun ogen aan en kunnen ze zien voor wie ze het hebben gedaan.

Want achter iemand die dient, beschermt of hulp verleent, staat een gezin dat ook meedraagt. Juist die onzichtbare frontlinie verdient het om gezien te worden. Zoals de voorzitter zei bij de start: ”112 kilometer, 24 uur, maar één gezamenlijk doel. Voor de mensen die thuis iedere dag opnieuw meelopen, ook al ziet bijna niemand het. Voor onze onzichtbare frontliners.”