60 jaar getrouwd: Mies en Ine Toonen-van Maasakkers

Son en Breugel - Het was de laatste avond van carnaval, op 29 februari 1964, in zalencentrum Apollo in Nuenen. Mies: “Ik had daar muziek gemaakt en was mijn spullekes aan het opruimen, toen prins carnaval naar ons toe kwam en een rondje gaf. Ik zat met dat glas bier in mijn handen en keek zo eens een keer de zaal in. Daar zag ik een gruupke meiden en ikke daar naar toe. Ine lachte naar mij met die kleine pretoogjes en ik gaf haar mijn glas bier: alsjeblieft, hier, da luste gij wel.” “Ja da denk ik wel”, lachte Ine, “want die is van ons vader.” De vader van Ine was de prins carnaval die het rondje gaf. De week erop zijn ze samen gaan dansen en zo is de vonk overgeslagen.

Redactie: Yvonne Hooymayers-Bakker

Ine is geboren in Nuenen. Na de lagere school ging ze naar kostschool. Ine vertelt: “Ik vond dat verschrikkelijk en kwam vaak huilend thuis. Ik vroeg toen aan mijn ouders of ik alsjeblieft van kostschool af mocht, dan beloofde ik hard te zullen werken. Dat mocht, en hard werken heb ik ook altijd gedaan. Eerst bij mijn vader thuis in de winkel en vervolgens ruim 20 jaar bij ‘Van de Laar’ hier in Son.” Mies: “Ze wist echt alles, zowel thuis als bij Van de Laar, alle maten van de fietsbanden, schroefjes, boutjes, of ze linkse of rechtse draad hadden, en ook van de afdeling huishoudelijk en het speelgoed wist ze alles.”

Mies is geboren in de Kanaalstraat in Son. Toen hij vier jaar was, nog net voor de oorlog, zijn ze met het gezin verhuisd naar Breugel. Mies vertelt: “Ik heb de oorlog echt bewust meegemaakt. Ik kan me de vliegtuigen die overvlogen nog herinneren en de bommen die links en rechts om onze oren vlogen. Bij de bevrijding heb ik de parachutisten zien landen. Ik stond op de hoek bij ons huis en we konden toen nog heel ver weg kijken; het leek net of er een zak aardappelen uit het vliegtuig werd gegooid, allemaal kleine bolletjes, maar dat bleken de parachutisten te zijn. 

Na de oorlog zag Mies de fanfare bij hen door de straat lopen, en daar kreeg hij zo’n kick van dat daar zijn ‘trommelpassie’ is ontsprongen. Zijn eerste trommelstokjes waren takken van de boom. Via zijn broer Jan, die al les kreeg in trommelen, werd het talent van Mies ontdekt, en liep hij binnen no-time - 10 jaar oud was hij - met de plaatselijke harmonie mee.

Ik heb de oorlog echt bewust meegemaakt. Ik kan me de vliegtuigen die overvlogen nog herinneren en de bommen die links en rechts om onze oren vlogen.

Na hun trouwen zijn Mies en Ine aan de Jasmijnstraat in Son gaan wonen waar zoon Joris en dochter Marinka zijn geboren. Tien jaar later zijn ze met het gezin verhuisd naar Breugel.

Mies is zijn hele leven een zeer gepassioneerd muzikant geweest en heeft hierdoor erg veel van de wereld gezien en op veel unieke plekken muziek mogen maken. Ook heeft hij zijn slagwerkkunsten aan veel jonge muzikanten mogen onderwijzen. Mies straalt vervolgens helemaal als hij diverse ervaringen verteld die hij heeft meegemaakt, ook als lid van Los Geinos, de muziekgroep van buurtvereniging Van Gentlaan in Breugel.

Mies en Ine Toonen-van Maasakkers - Leroy Broks

Voor zijn geweldige staat van dienst in de muziekwereld, 60 jaar bij de Philipsharmonie, en 40 jaar technisch beambte bij Philips, heeft Mies een koninklijke onderscheiding mogen ontvangen. Ine heeft dan wel geen koninklijke onderscheiding ontvangen, maar haar staat van dienst is minstens zo indrukwekkend. Dit betreft, behalve haar harde werken, de mantelzorg die ze met veel liefde heeft verricht voor diverse mensen in haar omgeving, met name voor dochter Marinka. Zij kreeg op veel te jonge leeftijd de diagnose kanker. 10 jaar geleden hebben ze haar met veel pijn in het hart af moeten geven.

Ine: “Ons 50-jarig huwelijk hebben we destijds groots gevierd bij Het Kleijn Geluck, en dat heeft Marinka gelukkig ook nog mee mogen maken. We vieren het nu iets rustiger. We houden een kleine receptie voor alle mensen hier van het appartementencomplex aan de Heistraat, waar we nu al weer 15 jaar wonen. Met familie vieren we het bij ‘t Krut, en samen met ons gezin gaan we nog naar een goed restaurant.”

Mies en Ine lopen iedere dag, weer of geen weer, samen een flinke ronde in de omgeving. Mies en Ine: “We hebben elkaar altijd alle vrijheid en vertrouwen gegeven. Dat is belangrijk als je samen gezellig oud wil worden. We genieten van onze vier kleinkinderen, hebben zin om ons 60-jarig huwelijk te gaan vieren en er ligt nog een mooie bruiloft in het verschiet van onze Joris. Genoeg mooie dingen om naar uit te kijken...”