Door toeval begon de zangcarrière van Nick van Wijk

Son en Breugel - De zangcarrière van Nick van Wijk ontwikkelt zich in razend tempo. Zelf staat hij er soms nog versteld van. Nog geen twee jaar geleden begon het allemaal bij toeval, en inmiddels staat hij gemiddeld vier keer per weekend op het podium. Zijn specialiteit is het Nederlandse lied. Naast festivals, evenementen en feesten treedt hij graag op voor ouderen, een doelgroep waarmee hij een bijzondere band heeft opgebouwd.

Redactie: Marc van Beek

Op de kermis
Als ik aanbel, doet Nick zelf open. Hij is op bezoek bij zijn opa en maakt meteen een joviale indruk. Hoewel hij afkomstig is uit Son en Breugel, woont hij inmiddels al enige tijd in Sint-Oedenrode. “Ik ben voor de liefde verhuist naar Sint-Oedenrode”, vertelt Nick. Voor dit interview is hij speciaal naar Son en Breugel gekomen.

Wat hem de laatste tijd overkomt, kan hij soms nog nauwelijks bevatten. Tegelijkertijd geeft het hem veel energie.

“Ongeveer twee jaar geleden was ik op de kermis in Rooi”, vertelt hij. “In een café kreeg ik een microfoon voor mijn neus en zong ik een paar regels mee met een liedje. Zoals tegenwoordig zo vaak gebeurt, werd dat gefilmd. Ik vond het een grappig filmpje en liet het zien aan een collega bij DPG. Zij vroeg of ik het wilde doorsturen. Blijkbaar vond ze het ook leuk, maar ik had geen idee dat ze er meer mee van plan was.”

Niet veel later kreeg Nick een verrassend verzoek. “De organisatie van het personeelsfeest vroeg of ik daar wilde optreden. Bij DPG werken een paar duizend mensen, dus dat was wel even slikken. Mijn eerste echte optreden was niet in een klein zaaltje voor een handvol bezoekers, maar meteen in een enorme hal, alsof je al een grote ster bent. Ik was ontzettend zenuwachtig, maar toen het goed ging en ik veel complimenten kreeg, gaf dat een enorme kick. Dat smaakte naar meer.”

Iedere vrijdag elf uur zingen
Na dat eerste optreden ging het snel: “Ik werd benaderd door café De Kleine op het Stratumseind, waar regelmatig artiesten van het Nederlandse lied optreden. Ze vroegen of ik op vrijdagavond huiszanger wilde worden.”

Aanvankelijk combineerde hij het zingen met zijn werk achter de bar. Later richtte hij zich volledig op het optreden. “Ik stond daar van zes uur ’s avonds tot vijf uur ’s morgens te zingen. Dat zijn lange avonden, maar ik heb er ontzettend veel geleerd. Niet alleen hoe ik mijn stem goed houd tijdens zulke marathonsessies, maar ook hoe je als entertainer een publiek kunt meenemen en vermaken.”

Een half jaar geleden stopte hij als huiszanger: “Zo’n avond is behoorlijk intensief en inmiddels krijg ik zo veel aanvragen dat ik keuzes kan maken.”

Paaspop en seniorenmiddag
Een van de hoogtepunten tot nu toe was zijn optreden op Paaspop. “Dat vond ik natuurlijk heel vet”, zegt hij lachend. “Maar onderschat onze zittingsavonden niet. Dat is voor mij nog steeds het toppunt van professionaliteit, zowel qua licht en geluid van Foolen als de begeleiding achter de schermen. Ik heb ook veel gehad aan Aris Weel, die me echt heeft gesteund en op sleeptouw heeft genomen. Ik heb altijd tegen Aris als zanger opgekeken en vond het dan ook geweldig om met hem op te treden.”

“We hebben ook samen gezongen op de seniorenmiddag die op 22 mei door Archipel in het Dommelhuis was georganiseerd. Aris doet dit al wat langer, maar voor mij was dat de eerste keer. Tijdens de seniorenmiddag van de zittingsavonden heb ik al kunnen ervaren hoe fijn het is om voor ouderen op te treden. Het is een heel dankbaar publiek. Ik wilde er in het Dommelhuis dan ook een mooie middag van maken, waarbij ik niet alleen liedjes zong, maar het publiek ook echt betrek bij het optreden door dingen samen te doen en tussendoor een spelletje te spelen. Ik werd er heel blij van en kreeg er zó’n goed gevoel van dat ik heb besloten om voortaan op vrijdagmiddag, mijn vaste vrije middag, vaker voor ouderen te gaan optreden.”

Toekomst?
Of Nick uiteindelijk volledig voor een professionele zangcarrière kiest, weet hij nog niet. “Ik vind mijn huidige werk ook leuk en de combinatie geeft me veel energie. Maar natuurlijk prikkelt het wel”, geeft hij toe.

Voorlopig geniet hij vooral van alles wat er op zijn pad komt. En als de afgelopen twee jaar iets hebben bewezen, is het dat een spontaan moment op de kermis soms het begin kan zijn van iets veel groters.