Column Luc: Bitter en zoet
Algemeen ColumnBitter en zoet is mijn gevoel, als ik jullie naast elkaar zie. Alsof jullie goede vrienden zijn, alsof het nooit anders geweest is. Alsof ik niet zou moeten kiezen, alsof ik geen afscheid van één van jullie zal moeten nemen. De een is een nieuwe liefde, spannend en opwindend, waar we elkaar in alle opzichten leren kennen, steeds nader tot elkaar komen, steeds meer één worden. De ander een oude liefde, bepaald niet roestig, eerder vertrouwd, waardevol, steeds dieper en inniger wordend, met het verstrijken van de tijd. Sommige liefdes hebben het eeuwige leven, deze niet.
Ik kan niet klagen, dat ik het zo moeilijk heb. Het is immers mijn eigen keuze. Ik wilde dit graag, betoverd en bedwelmd als ik was (en ben) door de schoonheid en aantrekkelijkheid van mijn nieuwe liefde. Iedere keer als we samen zijn, is het alsof we als balletdansers zijn, die over de dansvloer glijden, alsof we op wolken bewegen. Iedere keer is het alsof ik droom, alsof ik niet wil of kan geloven dat het eindelijk zover is, na lang wachten. Dan kijk ik naar mijn oude liefde, die me trouw is gebleven, die nooit iets heeft laten merken, alsof er van haar kant niets veranderd is. In de tijd dat ik wachtte, nee smachtte naar mij nieuwe liefde, liet ze niets merken. Waardoor ik me alleen maar schuldiger voel.
Morgen is de dag, de dag dat mijn oude liefde weggaat, voorgoed. Waarheen ze gaat, ik weet het niet. Zal mijn hart breken, als ze de straat uitrijdt, en uit het zicht verdwijnt? Zal ik me snel omdraaien en weglopen, om het maar niet te hoeven zien? Of kijk ik juist wel, om haar nog één te zien, voor het nooit meer kan? Ik durf er niet aan te denken. Dat doe ik wel aan de vele jaren samen, ruim twaalf. Waar zijn we samen allemaal geweest? Oostenrijk, tot twee keer toe. De Moezel, nog niet zo lang geleden. Vele, vele keren in Zuid-Limburg. Samen uit, samen thuis, zo was het. Dan kijk ik naar mijn nieuwe liefde, zo mooi, zo jong. Waar zullen wij samen heen gaat, wat zullen wij samen beleven? De toekomst zal het leren.
Bitter is het afscheid, dat komen zal. Een afscheid waar ik voor gekozen heb, maar daarom nog niet gewild heb. Het zal me zwaar vallen. Zoet is het vooruitzicht van de toekomst, met mijn nieuwe liefde: mijn nieuwe auto.
