Grillbar Slinders sluit zijn deuren

Son en Breugel - Noodgedwongen stoppen is nooit leuk, zeker niet met iets wat als ‘je kindje’ voelt. Helaas is dit voor Sanne Verbeek werkelijkheid. Na een slopende ziekte moet ze stoppen met Grillbar Slinders in Nederwetten, maar gelukkig alles met opgeheven hoofd. 

Redactie: Freek Vervoort

Twaalf jaar runde ze de tent. In haar beginjaren zorgde het voor wat vreemde gezichten. “Ja, mensen vinden overal iets van, dus als 22-jarig meisje een restaurant overnemen en runnen is gek voor velen. Gelukkig werd het snel geaccepteerd en heb ik een fantastische tijd gehad!”, steekt Sanne van wal. Dat doet ze op het terras bij de Sonse Haven. “Eigenlijk hadden we afgesproken bij mijn restaurant, maar dat is vandaag dicht. En ik zat hier zo heerlijk op het terras, dus dan kan ik net zo goed hier mijn verhaal doen”, legt ze uit.

Sanne heeft veel meegemaakt in de afgelopen periode. Kanker werd bij haar geconstateerd en de wereld stond stil. Terwijl ze voorheen altijd aan het werk was, moest ze nu verplicht rust nemen en thuiszitten: “Dat is gewoon enorm moeilijk als je altijd bezig bent, zeker in de horeca. Daarnaast borrelen er ook altijd ideeën in mijn hoofd, en die konden dus wel de ijskast in.” Een traject van ziekenhuisbezoeken en onderzoeken volgde. Sanne heeft het er zichtbaar moeilijk mee, maar beseft ook dat ze dankbaar is voor alles: “Je gaat het leven door andere ogen bekijken. Je maakt je niet zo druk om dingen waar je geen invloed op hebt. Het verandert gewoon je hele kijk. Daarnaast ben ik mijn team enorm dankbaar. Zij hebben Slinders doorgedraaid terwijl ik er niet was.”

Nu is ze weer helemaal clean en op de weg terug. Het heeft haar wel doen besluiten om de deuren van het restaurant te sluiten. Dat besluit was lastig. Als ik er naar vraag schiet ze vol: “Het is toch een soort kind van je, en dat maakt het zo moeilijk. Twaalf jaar lang heb ik hier mijn liefde in gelegd en een hele hechte klantenkring opgebouwd die ik ook enorm dankbaar ben. Daar neem je niet zomaar afscheid van.” Zichtbaar geëmotioneerd maar trots gaat ze verder: “Gelukkig heb ik wel alles kunnen doen met het restaurant wat ik wilde: evenementen georganiseerd, grote partijen gedraaid, en een sociale rol gespeeld in het dorp. Het was fantastisch!”

Tot 25 mei kunnen mensen nog komen eten in het restaurant. Een dag later zal er een afscheid zijn, of zoals Sanne het zelf noemt: een naborrel! Wat er in de toekomst met het pand gaat gebeuren is nog niet zeker.

Gelukkig zijn we nog niet van de onderneemster af. Ondanks dat ze nog vol in de revalidatie zit, is de volgende stap alweer gemaakt: “Ik ga het cateringgedeelte uitbreiden en ga verder onder de naam Slinders Catering. Dat brengt weer een hele andere dynamiek en nieuwe energie. In de tijd dat ik in het ziekenhuis lag, heeft mijn vader met hulp van vrienden mijn hele schuur verbouwd. Daar staat nu een professionele keuken waar ik alles in kan bereiden. Ik ben ze hier zo enorm dankbaar voor!”

Ondanks alle tegenslagen die ze gehad heeft, ziet ze de toekomst zonnig tegemoet: “Ik ga het rustig opbouwen, vanwege de revalidatie. Wel heb ik er enorm veel zin in.”