Column Judith: Diabetes mellitus

Ze is bij ons opgenomen om te revalideren na een operatie. In haar voorgeschiedenis is ze bekend met diabetes mellitus (suikerziekte). 

Als mijn collega’s haar die ochtend willen verzorgen en haar ochtendmedicatie willen aanreiken, treffen ze haar erg ziek aan. Ze heeft een ondertemperatuur van 34,1 en is niet aanspreekbaar. Het lijkt erop dat ze wel hoort wat er gezegd wordt. Het lukt haar echter niet om zelf een reactie te geven. 

Bij controle blijkt haar bloedsuikerspiegel gedaald te zijn naar 1,6 mmol/l; een gevaarlijk lage waarde als je het afzet tegen 4,0-8,0 normaal. Ze raakt in een hypoglycemisch coma. Snelle actie is genoodzaakt, anders kan deze lage waarde haar fataal worden. 

Tijdens haar opnamegesprek heeft ze aangegeven dat ze ten alle tijden naar het ziekenhuis ingestuurd wil worden, mocht dat nodig zijn. Tevens wil ze gereanimeerd worden. 

Om haar zo snel mogelijk aanspreekbaar te krijgen, krijgt ze een injectie met snelwerkend suiker toegediend. Na 10 minuten is haar situatie helaas nauwelijks verbeterd. 

In overleg met de arts wordt 112 gebeld. Mevrouw krijgt een glucose-infuus. Omdat ze ook hiervan niet voldoende hersteld, wordt ze door de ambulance meegenomen voor verdere behandeling in het ziekenhuis. Haar familie wordt gebeld om ze op de hoogte te brengen van deze plotselinge acute situatie. De collega’s van de afdeling blijven beduusd achter na de hectische start van deze ochtend.