Column Judith: Katheter

Hij heeft een suprapubis-katheter. In zijn buikwand is een opening naar zijn blaas gemaakt waarin een katheter wordt geplaatst. Urine kan op die manier zijn lichaam verlaten. De opening werd een aantal jaren geleden gemaakt. Elke acht weken wordt de katheter vervangen.

Vandaag is het weer zover.

Omdat de informatieverwerking vanwege zijn dementie soms wat moeizaam verloopt, is zijn vrouw ook aanwezig. Samen instrueren we hem en vertellen stap voor stap wat we gaan doen. Hij vindt het spannend. Hij woont pas een paar weken bij ons en kent ons en onze werkwijze nog niet.

Nadat we alles hebben klaargemaakt en hij met ontblote buik op bed ligt, gaan we aan de slag. Alles gaat prima totdat….de katheter muurvast blijkt te zitten. Als we er al aan bewegen, geeft hij pijn aan.

Hij smeekt ons te stoppen en ook zijn vrouw staat er wanhopig bij.

Ik overleg met onze arts en leg haar voor wat we allemaal geprobeerd hebben. De arts gaat overleggen met de polikliniek urologie en besloten wordt dat hij daar de volgende dag gezien zal worden.

Bij het horen van dat bericht raakt mevrouw in paniek. Hoe moet ze haar man in het ziekenhuis krijgen? Ze is zelf hulpbehoevend. Hadden we niet wat harder moeten trekken, vraagt ze zich hardop af? We gaan samen in gesprek en ik probeer haar te kalmeren. Zodra het tijdstip van de afspraak bekend is, zal ze een van haar kinderen of een kennis vragen om mee te gaan.

Als hij de volgende dag terug is uit het ziekenhuis en de katheter succesvol is gewisseld, kan hij de komende weken weer vooruit!