
Column Luc: Uitgeknepen
Column ColumnVeel was het niet meer, wat er nog inzat. Uitgeknepen was de tube tandpasta niet, nog niet, al zou het niet lang meer duren. Niet verwonderlijk, als je bedenkt dat de tube al een aardig tijdje mee ging. In de meeste gevallen weet ik absoluut niet wanneer ik de tube in kwestie gekocht heb, of zelfs dat ik die gekocht heb. Op magische wijze verschijnen de tubes in de voorraadkast, waar de netjes in een rij staan de wachten op gebruik. Soms weet ik nog wel dat ik erop uitgegaan ben om tubes tandpasta te kopen, als ze in de aanbieding zijn. Wanneer dat precies was? Geen idee!
Deze tube is de uitzondering. De datum weet ik precies: 4 juni. We waren op de veerboot, op weg naar Noorwegen. We wisten niet wat ons daar te wachten zou staan, het was best een beetje spannend, maar dan leuk spannend. De boot zou ons naar Oslo brengen, waar we de volgende dag aan zouden komen. Onze auto stond te wachten op het autodek, dat afgesloten was zolang het schip onderweg was. We hadden ons goed voorbereid, de pyjama’s en toilettassen zaten in een rolkoffertje, dat we meegenomen hadden naar onze hut. Bij het uitpakken van de spullen kwam ik erachter dat ik een kleine vergissing begaan had: de tandpasta zat in een andere koffer. Een die koffer bevond zich, u raadt het al: in de auto. Onze tanden niet poetsen, dat was niet echt een optie. Dus gingen we op zoek, naar een tube tandpasta.
Er was veel te vinden op de veerboot, meer een mini-cruise schip. Talloze barretjes en restaurants, diverse kledingwinkels, er was van alles en nog wat te vinden. Ook een taxfreeshop mocht niet ontbreken, met hele trays bier tegelijk zag ik mensen teruggaan, richting hun hut. Dan moet je wel erg veel dorst hebben, ook al is het bedoeld voor de vakantie. Ergens, verborgen in een hoekje, was een soort kiosk, waar ze ook tandpasta hadden. De tube die we daar kochten ging mee, ook naar Noorwegen toen we de andere dag aankwamen. Van Oslo naar Gålå, via de Trollstigen en Geiranger naar Skjolden, en via Voss en Geilo weer terug naar Oslo. Een mooie reis, langs onbeschrijflijk mooie landschappen.
We zijn al lang en breed weer thuis, de vakantie is een herinnering geworden, die steeds verder wegraakt.
Tot het moment dat de tube compleet uitgeknepen is, komen de herinneringen telkens weer boven.







