Column Judith: Samenwerking

Ze zorgt met heel haar hart en lijf voor haar zieke moeder en begeleidt haar vader in de bezorgdheid die hij voor zijn vrouw heeft. Als ik de kamer binnenkom, zie ik de uitputting in haar ogen. Naast de zorgen voor haar ouders heeft ze ook nog haar eigen gezin om voor te zorgen. Het is vrijwel ondoenlijk. In de Nederlandse cultuur staat in een dergelijke situatie het comfort van de zieke bewoner voorop. Vanuit hun Islamitische geloof is het vooral belangrijk dat we er alles aan doen om moeder beter te maken. Mevrouw heeft dementie in een vergevorderd stadium. Daarnaast is ze erg ziek door diverse infecties. Op de momenten dat ze wakker is, slikt ze meerdere antibiotica. Om deze kuren hun werk te laten doen, heeft ze dagelijks minimaal 1,5 liter vocht nodig. Daar heeft ze echter de kracht niet voor. Door haar dementie begrijpt ze de Nederlandse taal niet meer. Haar dochter, en soms haar man, vertalen alles voor haar. Ik bezoek haar om een vochtinfuus aan te sluiten.

In de benadering van families met een Islamitische achtergrond schuilen behoorlijke verschillen met de Nederlandse manier. Waar onze cultuur heel open communiceert, wil men in het islamitische geloof niet alles weten over wat iemand mankeert. Dat maakt het voor zorgverleners soms moeilijk om uit te leggen wat de zin of onzin is van sommige behandelingen.

Ik spreek met dochter af dat we onze communicatie open houden. Ik zal mijn best doen om niet te veel in te gaan op het ziektebeeld en de uitslagen van haar moeder. Als ze over een onderwerp meer wil weten of juist vindt dat ik teveel zeg, dan zal ze dat eerlijk aangeven.

Ons plan lijkt te werken. Gaandeweg de ziektedagen van haar moeder worden we steeds meer een team. Als haar moeder weer zover is opgeknapt dat ik er niet meer elke dag hoef te zijn, pakt dochter mijn hand vast en bedankt me hartelijk voor de samenwerking en de steun.