De meeste dromen zijn bedrog

Saint Tropez, campeur interdit, in de beau monde

Door: Arjen Strik

Louis de Funès 
Mijn zoon is een groot fan van Mr. Bean. Hij heeft alle afleveringen op zijn I-pad staan en bekijkt die regelmatig. Ik vertelde hem over Louis de Funès, de Mr. Bean van de jaren zestig, maar dan in een ADHD-versie. Ik zei hem dat Louis de Funès furore maakte met zijn rol als gendarme in het politiecorps van Saint-Tropez. 

Mijn zoon genoot daarna van de zes films die er gemaakt zijn met de Brigade Tropézienne. Een ding stond buiten kijf, als we daar in de buurt waren, wilde hij naar Saint-Tropez. Dat spraken we af, de volgende ochtend gingen we met de Camper vroeg op pad naar deze mondaine badplaats. 

Parkeren is een désastre
We waren blijkbaar niet de enigen met dit idee. Het is ontzettend druk en iedereen die met een auto komt wil een parkeerplaats zo dicht mogelijk bij het centrum. Dus is het dringen en toeteren terwijl de gemoederen verhit raken. Voor Saint-Tropez hebben we een uur in de file moeten staan. 

Toen we eindelijk Saint-Tropez binnenreden, stonden twee parkeerplaatsen aangegeven. Eén met een hoogte van 1.90 en één met een hoogte geschikt voor campers en vrachtwagens. Uiteraard kozen we voor de laatste, maar er hangt toch een balk op 1.90, daar kunnen we niet onderdoor. Daarnaast is er alleen een parking voor touringcars, met een bordje verboden voor campers en caravans. 

We konden maar één kant op en dat was de eenrichtingsstraat Saint-Tropez weer uit. Geen mogelijkheid te keren en overal borden met 'interdit aux campeurs'. Na een flinke omweg probeerden we nogmaals in de buurt van het stadje te komen. Uiteindelijk is het parkeren in de buurt van Saint-Tropez ons gelukt, door de hulp van een parkeerwacht, die ons wist te vertellen dat je op de weg uit Saint-Tropez mag parkeren, in een zijstraat, op de betaalplekken voor maximaaal 2 uur. 

Een dag stress en nog een les
Na een forse wandeling door de berm, stoepen kennen ze daar niet, bereikten we eindelijk het stadje. Langs de kade was het natuurlijk erg druk. De toeristen liepen zich te vergapen aan de grote luxe jachten die daar te pronken lagen.  De Quai heeft een beetje de sfeer van Place du Tertre door de vele kunstenaars die hun schilderijen voor de toeristen maken en trachten te verkopen. Verderop was het minder druk en aangenamer.

Saint-Tropez heeft natuurlijk de naam, maar het viel ons tegen. Het is een klein gezellig Frans plaatsje aan de kust met een haven, waar grote gehuurde jachten van de jetset liggen. Alleen het opvallende geelgetinte hoofdkwartier van politie bij de haven werd door mijn zoon als 'place delict' herkent uit een van de films. De dames wilden natuurlijk nog een blik werpen in de kledingboutiques. Maar de exorbitante prijzen schrokken af. Bovendien moesten we weer terug, want de parkeermeter liep af. 

Ik werd niet vrolijk van dit camper-onvriendelijke plaatsje. Zo bijzonder vond ik het niet en het kwam op mij arrogant over om de toeristen zo te bejegenen. Alles was 'interdit'. Maar een les voor mij was dat een camper geen handig vervoersmiddel is voor dit soort uitjes en ik geen 'campeur' ben.