Trees 72 jaar fietst 100 kilometerop de mountainbike

Son en Breugel - Trees van Summeren, 72 jaar oud, getrouwd met Toon, heeft twee dochters en vier kleinkinderen. Zij heeft afgelopen zondag 30 oktober voor de tiende keer meegedaan met de 22e editie van de toertocht Scherpenheuvel (B) - Hapert, een tocht van 100 km, georganiseerd door Tour Wieler Club Hapert. Ze heeft deze op de mountainbike helemaal uitgereden binnen 5 uur.

Redacteur: Corry van Asseldonk

“Fietsen op de mountainbike is mijn passie”, begint Trees haar verhaal. “Vroeger deed ik aan atletiek, maar door telkens terugkerende blessures hield ik dat niet vol en ben ik gaan fietsen. Eerst samen met mijn man, en later gingen steeds meer vrienden en buren mee fietsen, en zo is 24 jaar geleden onze fietsclub TIONA (Thuis is ook niet alles) ontstaan. We hebben nu 38 leden en we fietsen twee keer per week. Omdat het altijd lange afstanden zijn die we fietsen, fiets ik altijd met twee vaste fietsmaatjes. Het is te gevaarlijk om alleen te fietsen, want er kan onderweg natuurlijk van alles gebeuren, en je fietst vaak door bossen en over landwegen”, aldus Trees.

Uitdaging
Toen Trees 70 jaar werd, wilde ze nog een keer de tocht van Scherpenheuvel naar Hapert fietsen; dat zou dan voor de tiende keer zijn. Maar helaas… corona gooide roet in het eten. Dit jaar werd de tocht gelukkig weer georganiseerd, en de inmiddels een paar jaartjes oudere sportieveling wilde nog een keer de uitdaging aangaan en de tien jaar volmaken.

“Op zondag 30 oktober was het zover. ‘s Morgens om zes uur vertrokken we vanaf het 17 Septemberplein met enkele leden van onze fietsclub. De fietsen gaan op de aanhanger en dan gaan we met de auto naar Scherpenheuvel. Ik ben de enige en oudste vrouw die vanuit onze club meedoet”, vertelt Trees trots. Het startpunt is bij de basiliek in Scherpenheuvel. Hier krijgen we van de plaatselijke pastoor een praatje en de zegen. In totaal doen er 1800 fietsers mee uit Nederland en België. We vertrekken om 8.30 uur met 500 fietsen tegelijk, en daarna met een tijdblok van acht minuten de andere fietsers. Dan gaat mijn verstand op nul”, lacht Trees, “want je hoort van alles om je heen. Ik zoek mijn eigen pad en daar blijf ik dan fietsen. Tijdens deze tocht heb ik altijd een vast fietsmaatje: John Koeman. Tijdens zo’n tocht van 100 km over landwegen en bospaadjes kan er van alles gebeuren. Wij kennen elkaar door en door en daarom kun je ook op elkaar vertrouwen. Dit is ook heel belangrijk tijdens zo’n tocht.”

Trappist
“Het eindpunt is de kerk in Hapert. Je fietst dan de kerk binnen, en dan gaat er zoveel door me heen”, vertelt Trees, “dat is niet te beschrijven. Dan ben ik zo ongelofelijk trots op mezelf dat ik de uitdaging aangegaan ben en de finish gehaald heb. De traditie is dat je, na de medaille in ontvangst te hebben genomen, een bord bami krijgt. Maar ik had ‘s morgens al een lekkere trappist besteld voor als ik de finish zou gaan halen”, aldus een lachende Trees.

“Als alles goed blijft gaan en mijn gezondheid het toelaat, ga ik het volgend jaar toch weer proberen, het blijft een uitdaging voor mezelf”, sluit Trees af.