FREEK

Vertwijfeld gaat mijn blik van de afstandsbediening naar de televisie. Aan mij de eer om het ding weer aan de praat te krijgen. De wil is er zeker, alles om te voorkomen dat ik nog een keer een schaatswedstrijd moet laten schieten. Deze week was het De Mol die niet gemist mocht worden.

Ik begrijp helemaal niks van het hele programma, maar Fem en haar moeder zijn Molloten zeggen ze. Malloten, bedoelen ze denk ik. Dus zaten we weer met z’n drieën voor mijn televisie. Om de vijf minuten werd er iemand anders tot Mol uitgeroepen. 100% zeker dat ze op die manier De Mol ook een keertje goed raden.

De televisie komt langzaam tot leven. Da’s mooi, misschien kom ik goed weg. Op het scherm trekt een lange stoet aan tractoren voorbij. Hmm … nog te vroeg voor carnaval. Hoewel de kielen en boeren zakdoeken toch in die richting wijzen.

Femkes moeder komt binnenlopen: ‘Lukt het een beetje Frekie?’

‘Zeker Ans, ik heb al beeld! Nou het geluid nog.’

Ze kijkt me een beetje meewarig aan: ‘Ik zou bij Philips solliciteren, je hebt je roeping gemist.’

Ik kijk opzij, ze lacht me vierkant uit.

‘Zover was ik ook al jongen, wel beeld, geen geluid’.

Ik wijs naar het scherm: ‘Kijk, de optocht is begonnen. Mooi op tijd voor de Boeren bruiloft! Lekker rustig zo zonder geluid.’

‘Als ik beeld wil zonder geluid, doe ik mijn hoorapparaatjes wel uit Frekie,’ zegt ze ad rem.

‘En de Boerenbruiloft hoef ik niet op tv te zien, ik ga het bruidspaar zelf feliciteren. De bruidegom is eindelijk voor zijn buurmeisje op de knieën gegaan. Het heeft lang geduurd, maar romantischer wordt het niet Frekie! Nou maar hopen dat het niet gaat sneeuwen of ijzelen. Dan wordt het een Runaway-bruidegom; laat ie z’n bruid staan om te gaan strooien. Gaat het hele feest nog niet door.’

Lachend kijkt ze me aan. Precies op dat moment heeft mijn gefriemel aan de knopjes van de afstandsbediening effect; luid getoeter van tractoren vult de kamer.

Een boer vertelt dat de protestactie bij de grens wordt beëindigd. Het belangrijkste voor hen was dat ze gehoord worden.

Lachend kijk ik Ans aan: ‘Nou dat heb ik mooi opgelost, hè. De boeren kunnen weer naar huis.

Lees ook

FREEK