Ruud Heijnsdijk neemt afscheid van basisschool De Stokland

Son en Breugel - Op 1 oktober a.s. gaat Ruud Heijnsdijk met pensioen. Daarmee sluit hij een loopbaan van maar liefst 45 jaar af, waarin hij als leerkracht en ICT-verantwoordelijke van grote waarde was voor deze school.

Redactie: Marc van Beek

Iedere dag een kaartje
Sinds begin september valt er dagelijks een kaartje van een collega bij Ruud op de mat, telkens met een persoonlijke boodschap; een warm gebaar dat laat zien dat hij niet zomaar vertrekt en na 1 oktober gemist zal worden. Bij De Stokland heeft Ruud zich erg thuis gevoeld. “Als team zijn we altijd hecht geweest. Daardoor kregen we dingen voor elkaar en stonden we klaar voor elkaar wanneer dat nodig was. Dat zal ik zeker gaan missen”, vertelt hij.

Van Eindhoven naar Son en Breugel
Ruud begon in 1980 als leerkracht in Eindhoven, met daarnaast een grote interesse voor ICT. Al snel volgde hij cursussen op dit gebied, waardoor hij zijn werk als leerkracht kon combineren met ICT-taken. Toen hij in 2001 bij De Stokland startte, werd hem gevraagd een ICT-plan te schrijven. Dat plan bleek zó goed dat hij later ook andere scholen binnen de scholenkoepel hierbij mocht ondersteunen. Toch bleef zijn primaire taak altijd het lesgeven.

Groep 3: een feest om mee te maken
De afgelopen jaren werkte Ruud samen met collega-leerkracht Esther Roxs. “We hebben samen voor veel groepen gestaan, maar groep 3 is misschien wel de mooiste groep die je kunt hebben”, zegt hij. “Als ze binnenkomen kunnen ze nog niet lezen of schrijven. In een paar maanden gaat er een wereld voor ze open en tegen kerst lezen ze hun eerste boekjes. Dat is een feest voor de kinderen, voor de ouders én voor de leerkracht.”

Carnaval op De Stokland
Als enthousiast carnavalsvierder nam Ruud samen met een aantal collega’s en ouders al snel de organisatie van het schoolcarnaval op zich. De Stokland kent inmiddels een eigen Prins- en Prinsesverkiezing, loopt ieder jaar mee in de optocht met De Stoklanterfanters en ontvangt natuurlijk ook de officiële Prins Carnaval. Ruud was dan altijd degene die hem toesprak. Dit jaar kreeg hij van zijn collega’s een Gouden Krut (Grootste Carnavalsschat van De Stokland) omdat hij deze taak voor het laatst vervulde.

Samen door de coronatijd
Er zijn twee dingen die hem vooral bij zullen blijven. De brand in oktober 2012 heeft een grote indruk gemaakt en vroeg veel van iedereen. “De kinderen moesten toen snel ondergebracht worden op verschillende locaties, maar met kunst en vliegwerk bleef de school wel doordraaien”, vertelt Ruud. “Daarnaast natuurlijk de coronatijd. Dan heb je je collega’s echt nodig om er samen doorheen te komen. We hebben dat zo goed mogelijk gedaan, al hebben de kinderen, hun ouders, mijn collega’s en ik het niet makkelijk gehad. Maar je weet dan wel wat je aan elkaar hebt. Ik ben sowieso trots op hoe de school draait en georganiseerd is”, zegt hij.

Wonen en werken in eigen dorp 
Voor Ruud was het nooit een probleem om in hetzelfde dorp te wonen en te werken. “Ik heb altijd een goede band met ouders gehad. Maar één regel hield ik wel aan: kom ik ouders in de supermarkt tegen, dan praten we niet over de kinderen. Daarvoor moeten ze naar school komen.”

Na 1 oktober
Stilzitten past niet bij Ruud. Wie hem kent, weet dat muziek een grote rol in zijn leven speelt. Achter zijn drumstel voelt hij zich helemaal in zijn element. Met Caponata staat hij regelmatig op het podium, hij speelt bij Myrthe en De Bootsmannen en is actief in het combo van toneelgroep Maan. En alsof dat nog niet genoeg is, staat de deur altijd open voor nieuwe (muzikale) projecten. “Ik hoef me dus zeker niet te vervelen”, zegt Ruud met een glimlach, “er komt ongetwijfeld nog van alles op mijn pad.”