Eens ervaren waar je letterlijk en figuurlijk tegenaan loopt

Son en Breugel - Op 15 oktober namen veertig deelnemers deel aan een wandeling door het centrum van Son en Breugel. Niet zomaar een wandeling. Want op deze speciale ‘Internationale Dag van de Witte Stok’ kon je zelf ervaren hoe het is om slechtziend of blind je weg te vinden naar een bushalte, het zebrapad of de ingang van het gemeentehuis.

Redactie: Ineke van Uden

Iedereen zocht een maatje en met behulp van een simulatiebril en een taststok werd in groepen onder begeleiding van een slechtziend of blind iemand een wandeling gemaakt. En dat bleek in de praktijk nog niet zo makkelijk. Want Son en Breugel heeft dan wel veel zebrapaden, maar als die niet aangegeven zijn middels geleidetegels, dan vind je die veilige oversteekplaats niet. En je zult maar toevallig met het openbaar vervoer moeten, ook daar zijn zeker nog verbeterpunten zodat een slechtziend of blind iemand weet waar de halte is. Loop je de trap op richting gemeentehuis, dan is niet aangegeven wat de eerste tree en wat de laatste tree is. En sta je eenmaal boven, dan is het gissen waar de voordeur is. Wethouder Steven Grevink liep zelf ook met een simulatiebril en taststok mee en zal naast zijn eigen bevindingen de bevindingen van de overige deelnemers meenemen om zo mogelijk verbeterpunten door te voeren.

Petra en Maarten, beiden visueel beperkt en inwoners van Son en Breugel, hadden deze wandeling georganiseerd. Petra heeft een zeldzame bindweefselziekte: “Tot 21 jaar geleden zag ik goed, en binnen een paar dagen was het toen goed mis. Mijn vader hamerde er direct op dat ik een taststok ging gebruiken. Naast dat het een hulpmiddel is, ziet de ander ook dat je visueel beperkt bent.” Iedereen die Petra kent, weet dat het een hartelijke vrouw is. Voorheen begroette ze iedereen al van grote afstand: “Nu moet ik het hebben van een stem of een silhouet waarbij ik iemand herken en dus iemand kan groeten. Iemand heeft weleens gezegd dat ik arrogant was geworden en daarom niet meer groette. Maar dat is niet zo. Je moet wel weten dat er een bekende loopt en dan ook nog weten wie het is.”

Je hoort Petra niet klagen. Op de vraag wat ze het meeste mist door haar beperking geeft ze duidelijk aan: “Dat ik niet zomaar zelf even op de fiets kan springen. Ik ben afhankelijk van een ander waar ik mee op de tandem ‘moet’. En ik mis het zelfstandig lezen. Ik gebruik nu wel luisterboeken. Dat is toch anders. Maar ben wel blij dat ze er zijn.”

De broer van Petra liep ook mee met de wandeling: “Knapvermoeiend. En wij konden na een uur de simulatiebril weer afzetten, zij heeft altijd deze beperking. Goed om het een keer te ervaren.” En dat vonden alle deelnemers van deze wandeling. En daar waar de één niet kon wennen aan zijn tijdelijke handicap, was het Joke die aangaf dat ze op een gegeven moment kon horen dat er een auto op de stoep stond. Dat is ook wat mensen met een visuele beperking leren; andere zintuigen inzetten. Luisteren naar het verkeer. Of al ruikend weten dat je langs een bakker loopt. Alle deelnemers zijn een ervaring rijker. Door een gesimuleerde visuele beperking zijn ogen geopend.

5 tips van Koninklijke Visio (Expertisecentrum voor slechtziende en blinde mensen) om mensen met een visuele beperking die een stok gebruiken te benaderen. 

-Geef iemand in het verkeer altijd ruimte en voorrang. Stok omhoog? Dat betekent dat iemand wil oversteken.
- Pak iemand nooit zomaar vast om hulp te bieden. Vraag of hulp gewenst is en hoe je die hulp kunt geven.
- Maak verbaal contact, want gebaren vallen vaak niet op.
- Houd geleidelijnen (speciale tegels op de grond) vrij en zet geen obstakels op de stoep.
- Laat blindengeleidehonden hun werk doen; niet aaien of afleiden.