Wijn en Spijs: Samen genieten op z’n Italiaans

Son en Breugel - Pizza is een gerecht dat vaak met veel zorg wordt bereid. Het is ontstaan in Napels en werd vooral door arme mensen gegeten, toen nog platbroden met reuzel, kaas, knoflook en kruiden. Het gaat hier niet om de standaardpizza uit de supermarkt, maar juist om die met een versbereide bodem, gaar gebakken in de houtoven. De bodem is namelijk het hart van een goede pizza: luchtig van binnen, krokant aan de randen en stevig genoeg om de saus te dragen.

Onlangs genoot ik van een pizza bij Il Ponte, rijk belegd met een uitstekende bodem. Op aanraden van Sander dronk ik er een glas Arneis bij, een witte wijn uit Piemonte die ook wel de Barolo onder de witte wijnen wordt genoemd. De Arneis-druif, die inheems is in deze regio en letterlijk vertaald ‘kleine lastpak’ betekent, levert een verfijnde witte wijn op die wordt gemaakt in Roero, een gebied met een eigen DOCG-status. Die hoogste kwaliteitsclassificatie is te herkennen aan het bruine zegel op de hals van de fles, een garantie voor een hoogwaardig glas wijn.

Toch drinken de meeste Italianen geen wijn bij hun pizza; bier, Aperol Spritz of spuitwater zijn veel gebruikelijker. Pizza wordt meestal pas na 20.00 uur gegeten en zelden bij de lunch. Dat laatste is vooral iets voor toeristen. Voorafgaand aan het eten wordt er geborreld met kleine hapjes, een traditie die ‘aperitivo’ wordt genoemd.

Wanneer Italianen dineren, worden er zorgvuldig wijnen bij iedere gang gekozen, vooral op feestdagen of zondagen. Het draait allemaal om tijd nemen, delen en samenzijn, een traditie die ze graag willen behouden. Pizza vormt juist het sociale, informele moment, bijvoorbeeld na een sportwedstrijd of bij een samenzijn met familie. Pizza is echt bedoeld om samen te delen in goed gezelschap. Iedereen kent het wel: zodra de pizza op tafel staat, vliegt iedereen op de stukken af. Zelf wacht ik netjes, maar… oh dan is het al te laat. Gelukkig duurt het nooit lang voordat er weer een nieuwe, dampende pizza op tafel verschijnt, deze keer net iets anders belegd. Als de heerlijke geuren zich verspreiden, snuift iedereen enthousiast zijn neus omhoog. Deze keer wacht ik niet en grijp mijn kans.

Bij Il Ponte proefde ik diezelfde sfeer: gasten delen antipasti en pizza met elkaar. Antipasti zijn klassieke Italiaanse voorgerechtjes, vaak seizoensgebonden, zoals gemarineerde artisjokharten, Mortadella met pistache, gegrilde courgette en aubergine. Ook voor een aperitivo kun je hier terecht. Het verschil tussen een aperitivo en antipasti is dat een aperitivo vóór het diner wordt genuttigd en vaak bestaat uit een drankje, zoals prosecco, met borrelhapjes als bruschetta, kaasblokjes of olijven.

Zo haal je een stukje Italië naar Nederland, gewoon in Son. Of je nu een glas Roero Arneis drinkt of kiest voor een sprankelend aperitief, één ding is zeker: samen eten verbindt en daar draait het uiteindelijk om.