Column Luc: De Limburg Experience

Ik heb iets met Zuid-Limburg. Zodra ik het bordje ‘Limburg’ zie, begint het al te kriebelen. Als ik de eerste heuvels ontwaar, die steeds meer beginnen te glooien, stokt mijn adem in mijn keel, mijn hart gaat sneller kloppen, mijn mondkoeken krullen omhoog in een niet te onderdrukken glimlach. Ik ben weer thuis! Mijn wandelschoenen heb ik al aan, wandelen is de essentie van de Limburg Experience.

Over de holle wegen, langs velden vol graan, of een ander, niet nader geïdentificeerd groen spul, tussen heggen door, het maakt niet uit. Zolang er vroeg of laat maar een vergezicht te zien is, zoals nergens anders in Nederland. Langzaam gaat de weg omhoog, maken heggen plaats voor laag struikgewas of open ruimte, en kun je in de verte zien waar je een paar uur geleden nog liep. De natuur, ze lijkt nóg uitbundiger in Limburg. Zingen de vogels hier luider, of zijn het er gewoon meer? Je kunt van alles tegenkomen, van valken en buizerds tot geelgorzen, en zelfs de grauwe klauwier. Eerlijk is eerlijk, als we in Zuid-Limburg geen rode wouw gezien hebben, is de Limburg Experience niet compleet.

Zeker, het bier is goed in Limburg. Hele velden zijn er, vol goudgeel graan, zachtjes wiegend in de wind. Het is bier in wording, van de brouwer uit het dorp aan de Gulp. Bier is ook een liefhebberij van me, zij het met mate(n). Voor het bier kom ik hier niet, zelfs niet voor het zuurvlees of de vlaai. Begrijp met niet verkeerd, ze zijn heerlijk, ik geniet er met volle teugen van. Voor mij is het niet wat Zuid-Limburg zo mooi maakt, wat er symbool voor staat. Het landschap, het natuurlijk schoon, de flora en vooral de fauna, dat is voor mij Limburg. Wat het plaatje compleet maakt, wat absoluut niet mag ontbreken: het draaihekje. Als je door Limburg wandelt, kun je er bijna niet omheen. De mooiste routes lopen dwars door weilanden, compleet met koeien. Soms wordt de ontsnapping van het vee belemmerd door een klaphek, je klapt het eerst naar je toe, dan van je af. Leuk, maar niet hetzelfde.

Geef mij maar een hek dat je echt moet draaien, dat piept en kraakt als je jezelf erdoorheen perst, met rugzak en al. Het liefst midden in een weiland, zodat je er omheen kunt lopen. Toch ga ik dan door het draaihek.

Gewoon, omdat het kan. Gewoon, omdat het voor mij de ultieme Limburg Experience is!