Freek

‘Hé Frekie, wanneer komen de jongens weer?’

‘Oeh, Ans, dat duurt nog wel even. De oudste is aan het blokken voor zijn tentamens. Met een beetje geluk haalt hij zijn propedeuse. Ik ben echt zó trots op hem. En de jongste begint aan zijn examens, dus die blijft voorlopig nog even in Wassenaar. Waarom?’

‘Kan ik dan hun fatbike lenen? Die staat anders toch maar te verstoffen in jouw schuurtje.’

‘Huh? Ben jij van je geloof gevallen Ans?’

‘Nee, niet van mijn geloof.’

‘Oh … wel gevallen dan? Met je fiets? Ans toch. Niks gebroken zo te zien.’

‘Nee nee, ik niet. Maar wel een flinke slag in het voorwiel. Dus die staat bij de fietsenmaker.’

‘Maar je hebt je oude fiets toch nog? Je mag de fiets van de jongens gerust lenen, maar ik dacht dat je daar niet dood op gevonden wilde worden.’

‘Nou Frekie, mijn oude fiets heeft geen motortje hè. En als ik via de Dommelpas naar Son fiets, of terug naar huis … da’s bijna niet te doen zonder trapondersteuning.’

‘Oh, ja, die nieuwe Dommelbrug is echt steil, hè. Waarom die zo hoog ligt is mij een totaal raadsel.’

‘Voor als er hoog water komt, denk ik. Met die extreme weersveranderingen is Son en Breugel goed voorbereid op de toekomst.’

‘Ach, Ans, kom op. Ik heb nog nooit meegemaakt dat de oude brug onder water stond. Zelfs niet als de geiten in het Hertenkamp nog maar een paar vierkante meter wei over hadden, om droge hoeven te houden.’

‘Dat klopt wel Frekie. Als het water de onderkant van deze brug bereikt, is heel Breugel ondergelopen … wel fijn dat de brug zelf dan nog boven het water uitsteekt.’

‘Precies. En wie gaat er dan nog door de Dommelpas? Maar waar was je nou gevallen?’

‘Ach hou toch op. Weet je nog die bordjes met “slecht wegdek” voordat de Dommelpas op de schop ging. Als er maar één stoeptegel omhoog kwam, stond er alweer een bordje bij. Nou, die bordjes hadden ze beter bij dat fietspad achter de tennisbaan in Breugel kunnen zetten, in plaats van ze naar de opslag te brengen.’

‘Oh ja, dat is toch dat fietspad van de Hoogstraat naar de Van Gentlaan. Ben je daar gevallen, Ans?’

‘Ja, duh. Met die zon en de schaduwen zie je die gaten in de weg ineens echt niet meer. Dus hatseflats, daar lag ik.’

‘Wat erg Ans. Volgens mij kun je de gemeente aansprakelijk stellen, hoor.’

‘Ach, da’s zo’n gedoe allemaal. En ze kunnen hun energie beter steken in dat hele Breugel Bruist.’

‘Ja maar Ans, de gemeente moet het wel eerst weten, hè. Dadelijk breekt er nog iemand z’n nek als ie in zo’n gat rijdt. Wil jij dat op je geweten hebben?’

‘Hoho Frekie … moet ik me nou schuldig gaan voelen voor iets dat de gemeente moet oplossen? Nee, nee, ik ben hier al het slachtoffer hè. Misschien kan Kuipers gewoon wat puin in die gaten storten, dan is dat probleem ook weer opgelost.’

‘Sorry Ans, je hebt gelijk. Dan maar hopen dat de gemeente dit stukje leest …’