Lezerspodium

De wet en de menselijke maat

Op 15 januari was ik aanwezig bij de presentatie over Het Verborgen Paradijs in het Vestzaktheater. Hiervoor was zoveel belangstelling dat er vrijwel geen zitplaats meer beschikbaar was. Grote afwezige was ons lokale bestuur dat hiermee weer een kans gemist heeft om het belang van de instandhouding van deze bijzondere plek voor velen in ons dorp te ervaren.

Het heeft er de schijn van dat men op geen enkele wijze tot een compromis wil komen om deze handhavingszaak in een ander licht te zetten. Waarop en waarom er gehandhaafd moet worden en wie deze kwestie heeft aangezwengeld is nog steeds heel onduidelijk. Men verschuilt zich achter “de omgevingswet”.

Dat er al zolang een groot maatschappelijk, educatief, recreatief en biologisch belang mee gemoeid is, doet kennelijk niet ter zake. Dat deze tuin a zoveel jaren gedoogd is doet blijkbaar ook niet ter zake. Een petitie voor behoud ondertekend door 8500 mensen waaronder ruim 2000 inwoners werd voor de vorm in ontvangst genomen.

Mij is verweten de raad op te roepen tot het niet naleven van de wet in mijn poging om tot een overeenstemming te komen. Deze raad belooft maatwerk maar waar is de menselijke maat? Wat is de zin van petities als daar niets mee gedaan wordt? Waarom wordt maar niet duidelijk wie er belang heeft bij de ontruiming van Het Verborgen Paradijs?

In dit kader wil ik wijzen op de motie waarin het kabinet de Tweede Kamer opdraagt per 1 januari 2025 “de menselijke maat en maatwerk te hanteren”. Ik interpreteer deze motie verdergaand als alleen van toepassing op de toeslagenslagenaffaire en blijf hopen dat ons bestuur dit ook als escape ziet voor deze handhavingszaak. 

Met dorpse groet

Helga Helders