Lezers laten massaal van zich horen: “Niemand is tegen natuur, wel tegen verloedering”

Son en Breugel - Het artikel over het groenbeleid, vorige week in deze krant, maakte veel reacties los onder de lezers van DeMooiSonenBreugelKrant. Opvallend daarbij is dat vrijwel niemand zich uitspreekt tegen meer biodiversiteit of een klimaatbestendige openbare ruimte. De kritiek richt zich vooral op de manier waarop het beleid in de praktijk wordt uitgevoerd.

Redactie: Adrie Neervoort

Veel inwoners herkennen zich niet in het beeld van bloemrijke bermen en natuurlijke groenstroken dat het gemeentelijke beleid voor ogen heeft. Volgens hen is op veel plaatsen vooral sprake van hoog opschietend onkruid, overwoekerende plantvakken en onvoldoende onderhoud. Bewoners noemen situaties waarbij brandnetels en gras over trottoirs groeien, voetpaden deels onbegaanbaar worden en plantsoenen een onverzorgde indruk maken.

Daarnaast wijzen meerdere lezers op verkeersveiligheid. Overhangende hagen, struiken en hoog gras zouden het zicht op kruisingen en oversteekplaatsen belemmeren, waardoor met name fietsers, automobilisten en jonge kinderen minder goed zichtbaar zijn. Ook ouderen die gebruikmaken van een rollator ondervinden volgens verschillende reacties hinder van overhangende begroeiing en slecht toegankelijke trottoirs.

Sommige bewoners voeren inmiddels zelf onderhoud uit aan gemeentelijk groen

Ook hondenbezitters laten van zich horen. Zij wijzen op grasaren die vast kunnen komen te zitten in de vacht of oren van honden en geven aan dat hoog gras het opruimen van hondenpoep juist bemoeilijkt. Daardoor ontstaan volgens hen situaties die niet alleen onhygiënisch zijn, maar ook afbreuk doen aan de uitstraling van de openbare ruimte.

In verschillende reacties klinkt bovendien de gedachte door dat het huidige groenbeheer meer is dan alleen een ecologische keuze. Meerdere lezers vragen zich af of bezuinigingen niet minstens zo’n grote rol spelen als biodiversiteit en klimaatadaptatie. Zij vinden dat de gemeente onvoldoende duidelijk maakt waarop het beleid is gebaseerd en waarom op bepaalde locaties nauwelijks nog onderhoud plaatsvindt. Enkele inwoners geven aan hierover herhaaldelijk vragen aan de gemeente te hebben gesteld, maar zich onvoldoende gehoord te voelen.

Opvallend is dat veel bewoners niet pleiten voor een terugkeer naar het oude, intensieve maaibeleid. Integendeel. Zij dragen juist oplossingen aan waarbij natuur en een verzorgde uitstraling volgens hen prima kunnen samengaan. Zo wordt voorgesteld om langs wegen, trottoirs en fietspaden smalle stroken regelmatig te maaien en het hogere gras in het midden van bermen te laten staan. Op die manier blijft er ruimte voor bloemen, insecten en vogels, terwijl de openbare ruimte volgens hen netter, veiliger en toegankelijker oogt.

Ook wijzen inwoners erop dat ecologisch beheer niet hoeft te betekenen dat goten, stoepen, fietspaden en waterafvoer onvoldoende worden onderhouden. Afgevallen takken, blad en ander groenafval zouden volgens hen tijdig moeten worden verwijderd om verstoppingen en een rommelige uitstraling te voorkomen.

Inwoners verwachten dat de openbare ruimte veilig, netjes en goed onderhouden blijft

Een ander veelgehoord punt is dat sommige bewoners inmiddels zelf onderhoud uitvoeren aan gemeentelijk groen. Heggen worden gesnoeid, onkruid wordt verwijderd en doorgangen worden vrijgemaakt omdat inwoners anders moeilijk of zelfs onveilig gebruik kunnen maken van trottoirs en wandelpaden. Dat bewoners zich genoodzaakt voelen zelf in te grijpen, zien verschillende lezers als een signaal dat het onderhoud volgens hen tekortschiet.

De reacties laten zien dat de discussie allang niet meer alleen gaat over maaifrequenties of biodiversiteit. Veel inwoners vragen de lokale politiek vooral om een betere balans tussen ecologische ambities, verkeersveiligheid, toegankelijkheid en een verzorgde leefomgeving. De boodschap aan het gemeentebestuur is daarbij helder: natuur en biodiversiteit worden breed gewaardeerd, maar inwoners verwachten tegelijkertijd dat de openbare ruimte veilig, netjes en goed onderhouden blijft.

Met de vele reacties lijkt het onderwerp voorlopig nog niet van de politieke agenda te verdwijnen. Voor de gemeenteraad en het college ligt er de uitdaging om duidelijk te maken hoe de ecologische doelstellingen zich verhouden tot de dagelijkse ervaringen van inwoners, die hun dorp niet beoordelen op beleidsnota’s, maar op wat zij iedere dag buiten zien.