Afbeelding
Foto: Wil Feijen

Column Luc: Verborgen schat

Column Column

In het uiterste zuiden van ons land, tevens het uiterste zuiden van (Zuid-)Limburg, ligt een stad. Een mooie stad, een leuke stad, een gezellige, bourgondische stad. Als mijn moederstad zich niet al als dusdanig geafficheerd had, zou deze stad de titel ‘Parel van het zuiden’ verdienen. Parel van Limburg dan maar. Vele schatten zijn hier te vinden, in een stad die Nederlands is, maar niet zo eruitziet of zo voelt. Een stukje buitenland in eigen land, vol met moois en heerlijks.

Deze schatten zijn bepaald niet verborgen, zoals de Markt. Ik houd van pleinen, klein of groot, omzoomt met mooie, oude pandjes. Een beetje schots en scheef, de ene keer breed, de andere keer smal. Soms staan ze los van elkaar, vaker tegen elkaar aangeplakt, alsof ze steun zoeken bij elkaar, om zo overeind te kunnen blijven. Het Vrijthof is ook zo’n mooi plein, met aan de ene kant een rits van restaurants en cafés, genoeg om compleet van in de keuzestress te raken, als je rammelt van de honger. Aan de andere kant een reeks statige gebouwen, zoals de Sint-Servaaskerk, met als buurman een andere kerk: de Sint-Jan. De een voor de katholieken, de andere voor de protestanten.

Her en der zijn andere schatten te vinden, voor liefhebbers van geschiedenis zoals ik. Restanten van de stadsmuren, soms een complete poort zoals de Helpoort. Iets voorbij de Helpoort vind je nog zo’n juweeltje: de Leeuwenmolen. Een oase van rust, omringd door het Stadspark. Het klaterende geluid van de snelstromende Jeker geeft ook een bepaalde rust, een die een favoriete vogel van mijn lief ook lijkt de waarderen: de grote gele kwikstaart. Als je het over schatten hebt, mag de flora en fauna ook niet onbesproken blijven.

Er is voor elk wat wils, voor liefhebbers van cultuur én voor liefhebbers van natuur, voor shoppers en voor Bourgondiërs. Wat voor mij een grote verassing was, een verborgen schat, was iets dat zo maar op mijn pad kwam. Een boekenwinkel, verscholen in een klein pleintje, aan een zijstraat vol met kleding- en schoenenwinkels. Niet zomaar een boekenwinkel, maar één in een voormalige Dominicanenkerk. Ooit een tempel van Gods woord, nu een tempel van het geschreven woord. Voor boekenliefhebbers als mijn lief en ik was het om je vingers bij af te likken.

Maastricht is een parel, één met een verborgen schat. Ik kan niet wachten om er weer naartoe te gaan!

Mail ons!
Heb je een foutje gezien of heb je een opmerking over dit artikel?
Neem dan contact met ons op: redactie@demooisonenbreugelkrant.nl


Deel dit artikel: