Afscheid therapeutisch paardrijden

Son en Breugel -  Wie in Son en Breugel woont, weet dat ons dorp onlosmakelijk is verbonden met SWZ en de Emiliusschool. Dat er met de meervoudig (complex) gehandicapte kinderen wordt paardgereden, zal menig inwoner misschien ook niet zijn ontgaan. Helaas komt er een einde aan deze vorm van therapie voor deze kinderen. Het therapeutisch paardrijden is gestart in 1989; de laatste jaren werd dit gedaan bij Pensionstal Klampenhof van Jos en Annemarie van de Oever te Olen.

Grondlegger Monique Martens en Lieke van Esch, beiden werkzaam als kinderfysiotherapeut bij SWZ, gaven het therapeutisch paardrijden in Son en Breugel gestalte. Paardrijden als therapie vormt een belangrijke bijdrage aan de fysieke en emotionele ontwikkeling van deze gehandicapte kinderen. De verbetering van de algehele toestand van het kind, tijdens en ná het volgen van de therapie, is vaak enorm. Maar vanaf 15 oktober stopt dus, na 33 jaar, het therapeutisch paardrijden. Monique en Lieke blijven wel werkzaam als kinderfysiotherapeut bij SWZ. 

Met pijn in het hart wordt er ook afscheid genomen van de ontzettend lieve en trouwe pony’s Zorro en Silke, twee fjordenpony’s die altijd met alle geduld en zorgzaamheid de kinderen hebben gedragen en begeleid tijdens de therapiedagen. Je bouwt een band op met de pony’s. Op de dagen dat er geen therapie was, werd er natuurlijk veel aandacht besteed aan de verzorging en het berijden van de pony’s, door zowel Monique en Lieke als de betrokken vrijwilligers. De pony’s zijn verkocht aan iemand die ze gaat inzetten bij paardencoaching. Ze gaan dus verhuizen, maar komen goed terecht, en zullen in de toekomst nog meer mensen gaan helpen. We zullen Zorro en Silke ontzettend gaan missen. 

Het therapeutisch paardrijden werd de laatste jaren helaas maar voor een heel klein deel vergoed vanuit SWZ. De overige kosten werden gedekt met behulp van sponsors, die door een intensieve, maar wel succesvolle zoektocht van Monique en Lieke zijn gevonden, waardoor het paardrijden voor de kinderen kon blijven bestaan.

Via deze weg willen wij iedereen die zich heeft ingezet om het therapeutisch paardrijden mogelijk te maken ontzettend bedanken! Met de hulp van alle vrijwilligers (helpers en chauffeurs), sponsors, staleigenaren en alle andere betrokkenen hebben we heel veel kinderen kunnen helpen en hebben zo veel kinderen plezier kunnen beleven aan het therapeutisch paardrijden. Sommige vrijwilligers zetten zich al jarenlang in en zullen nu dus een andere invulling moeten gaan geven aan hun tijd. Namens iedereen, Monique en Lieke, ontzettend bedankt! Jullie stonden altijd met zoveel liefde en toegewijd enthousiasme klaar voor de kinderen en voor de vrijwilligers, iedere therapie-ochtend weer opnieuw. Bedankt voor alles!