Duurzaam Son en Breugel: Erfenis

In deze rubriek komen allerlei onderwerpen onder de aandacht die op een of ander manier met duurzaamheid te maken hebben, van individuele ervaringen, duurzame organisaties tot brede maatschappelijke onderwerpen. Heeft u ook een idee voor deze rubriek? Stuur deze naar redactie@mooisonenbreugelkrant.nl onder vermelding van ‘Rubriek Duurzaam Son en Breugel’. 

Mijn moeder heeft voor al haar kleinkinderen een beleggingsportefeuille. Ze heeft gekozen voor alleen groene en sociaal verantwoorde fondsen, dat scheelt. Mooi, maar vaker spreken we over de andere erfenis die we aan de kinderen achterlaten: de ecologische en sociale erfenis. Laatst sprak iemand me in de supermarkt aan en zei: ik vind die biologische producten zo duur. Waarop ik zei, ja, maar het verschil tussen die biologische komkommer en de gangbare betalen uw kinderen dubbel.

Mensen hebben een spaarrekening voor hun kinderen, maar sparen niet voor de toekomst van hun kinderen. We kopen goedkoop eten, slechts 12,7% van ons inkomen besteden we aan voedsel, mensen met een bovengemiddeld inkomen minder. In 1960 was dit nog 30% en in de 19e eeuw ging bijna ons hele inkomen op aan eerste levensbehoefte. De prijs hiervoor wordt elders betaald, door de boeren, de biodiversiteit en door mensen waarvan het leven in eigen land onmogelijk wordt gemaakt door opwarming van de aarde.

Hoe vaak heb je iemand niet trots horen zeggen: het kost maar ...! We zijn trots als we een product goedkoop of zelfs gratis hebben verkregen. Maar alleen zonlicht en de wind zijn gratis. En lang geleden bestond er gratis voedsel en schoon water. Wie betaalt dan de prijs? Is het oplichterij, want blijkbaar betaal je zoveel te veel voor het product dat ze er iets anders bij kunnen geven. Of moderne slavernij: de grondstoffen moesten immers gewonnen worden, het product moet gefabriceerd en vervoerd worden. Wie betaalt daarvoor en hoe? Nu kijk je misschien al anders naar jouw goedkoop verkregen product.

Onze kinderen betalen echter eveneens voor dit gratis of goedkope product. De producten zijn in veel gevallen zonder oog voor mens of ecologie geproduceerd. Voor de manier waarop de gemiddelde Nederlander nu leeft en consumeert hebben we 3,5 aardbollen nodig. We zadelen de volgende generatie dus op met een schuld van 2,5 aardbol! Dit in de vorm van een gebrek aan schoon drinkwater, voedsel en versnelde opwarming van de aarde. Delen van de wereld maken we onleefbaar waardoor mensen moeten emigreren.

Na mijn overlijden krijgen mijn kinderen de vraag: accepteert u de erfenis die uw moeder nalaat? Als het gaat over de ecologische erfenis, dan zou ik ze die sterk afraden, want ik steven af op een enorme schuld. De economische erfenis zal wellicht niet zoveel voorstellen; mijn man zegt altijd: 1 euro is vandaag meer waard dan morgen. Kunnen we dat geld dan niet beter investeren in het verkleinen van onze ecologische footprint, die een duurzaam rendement zal opleveren zonder financiële risico’s voor (niet alleen) onze kinderen, en ook nog eens een financiële impuls geeft aan de kenniseconomie voor duurzame ontwikkeling.

Klimaatburgemeester Nicolien Tournoij