Column Luc: Negen Jaar

Ik kon mijn ogen niet van haar afhouden. We zaten gezellig te eten, om te vieren dat we negen jaar geleden elkaar voor het eerst ontmoet hebben. Een dag die nu twee gezichten heeft, bitter en zoet, want het is ook de geboortedag van mijn dierbare, inmiddels overleden vriend. Het zoet overheerste, niet alleen bij het toetje waar we gezamenlijk van genoten. Ook bij de gedachte aan zoveel jaren samen, jaren gevuld met liefde. Ook bij de gedachte aan die gedenkwaardige dag, negen jaar geleden.

Ik kwam van het verre Breda, naar het laantje naar het Joe Mann paviljoen toe, waar we een jaar later langsfietsten, op weg naar onze bruiloft. Ik parkeerde mijn auto, een stuk verderop stond ze te wachten. Of zat ze op een bankje, of leunde ze tegen haar auto? Ik weet het niet meer. Wat ik me wel herinner, is het gele bad eendje dat ze me gaf, het onderwerp van een van de telefoongesprekken die hadden, in aanloop naar onze ontmoeting. Dat mijn toen toekomstige lief een mooie stem had, had ik al kunnen horen. Nu kon ik zien hoe mooi ze was, in levenden lijve. Een mooi was ze, en is ze, nog steeds. Wat we gedaan hebben bij onze eerste ontmoeting? Als u mijn vrouw kent, weet u het antwoord al: wandelen! We hebben ongetwijfeld honderduit verteld, elkaar het hemd van het lijf gevraagd (in spreekwoordelijke zin), diep in elkaars ogen gekeken. Ze zijn mooi groen, de ogen van mijn lief, net als de mijne. Dat herinner ik me, als de dag van gisteren. Evenals onze eerste kus, op een bankje, in het zonnetje, vlakbij het Oud Meer.

Deze herinneringen kwamen boven, tijdens het etentje. Het eten was heerlijk, het was niet overdreven druk, op de avond voor koningsdag. Her en der zaten al mensen te eten, ‘Weet je al wat je wil?’ vroeg mijn schat. ‘Nee, ik twijfel nog. Weet jij het al?’ Een stilzwijgen volgde, met een mysterieuze glimlach op haar lippen. ‘Zal ik voor je kiezen?’ vroeg ze. ‘Graag’, antwoordde ik, bevrijd van mijn dilemma. De keuze was uitstekend, het was een heerlijke manier om onze kennismaking te vieren. Het toetje mocht ik kiezen, al vind ik haar toetje het allerlekkerst.

Volgend jaar is het tien jaar, een mijlpaal in veler ogen. Een mooie gelegenheid de viering van onze kennismaking negen jaar geleden eens dunnetjes over te doen!